Chapter Title : സ്വർണചിറകുള്ള മാലാഖ [കാർത്തി]

നോക്കി നിന്നു. . .

" ചേട്ടാ ഈ ടാപ്പ് ചെയ്യുന്നത് എന്നെ കൂടി പടിപ്പിക്കാവോ ? ? ? "

" പിന്നെന്താ മോൻ വാ "

പിന്നെ ഞാൻ അയാളുടെ പുറകെ കൂടി. നല്ലൊരു മനുഷ്യൻ എന്നെയും ചെയ്യാൻ പഠിപ്പിച്ചു. മരങ്ങൾ തഴച്ചു വളർന്നു നിൽക്കുന്നത് കൊണ്ടാവണം ഒരു തരി സൂര്യപ്രകാശം പോലും അകത്തേക്ക് കയറുന്നില്ല, മഴകാർ ഉള്ളത് പോലെ അന്തരീക്ഷം മങ്ങി ഇരിക്കുകയാണ്. പിന്നീട് അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരും വീട്ടിലേക് തിരികെ വന്നു. ചയക്കുള്ള സമയം ആണ്. മമ്മിയും ഉണ്ട് സഹായിക്കാൻ . അവിടെയുള്ള സകലമാന കഴുകൻ കണ്ണുകളും മമ്മിയെ കൊത്തിവലിക്കുന്നുണ്ട്. ചായ വെക്കാനായും മറ്റും ഓരോ ആവശ്യത്തിന് കുനിയുബോളും എല്ലാവരും ആർത്തിയോടെ മമ്മിയെ കാർന്നു തിങ്ങുന്നു. അവരെയും കുറ്റം പറയാൻ സാധിക്കില്ല അത്രയും structre ആണ് ആ ബോഡിക്ക്. എനിക്ക് അത് കണ്ട് കുറച്ചു പ്രയാസം തോന്നിയെങ്കിലും വേറെ ഒന്നും പറയാൻ നിന്നില്ല. . .

വലിയ കുഴപ്പങ്ങൾ ഇല്ലാതെ അന്നത്തെ ദിവസം കടന്നു പോയി. വൈകുന്നേരം ആകുമ്പോൾ തണുപ്പ് ഓരോ ഡിഗ്രി കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞു കിടകാറാകുമ്പോൾ പൂണ്ടുവിറക്കുന്ന അവസ്ഥയാണ്. അടുത്ത ദിവസം ഒന്നും ചെയ്യാനില്ലാതെ വേർതിരിക്കുന്ന സമയം മമ്മി അടുത്തേക്ക് വന്നു. കയ്യിൽ കാറിന്റെ താക്കോൽ വച്ചു തന്നു . . .

" മോനു നീ വണ്ടി ഒന്നു സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് ഒന്നു ഓടിച്ചിട്ട് വാ. തണുപ്പിൽ കിടക്കുന്നതല്ലേ, ബാറ്ററി ഡൗണ് ആകും, ചെല്ല്. . . "

" ഹമ്, ശെരി "

" പിന്നെ ദൂരേക്ക്‌