Chapter Title : സ്വീറ്റ് ലോക്ക് ഡൌൺ മെമ്മറീസ് [കൊമ്പൻ]

കൂടെ!!! എന്തായാലും ഒരു കിസ്സിങ് മാത്രമൊന്നുമാകില്ല; അതിൽ കൂടുതലൊക്കെ എന്തായാലും കാണുമെന്നു ഞാനോർത്തു.

അങ്കിൾ എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും നല്ലപോലെ ഊരി പോകുന്നുണ്ട്, നാളെ ശെരിക്കും പിടിക്കാമെന്നു മനസിലോർത്തുകൊണ്ട് ഞാൻ കിടന്നു. അങ്കിൾ ഇപ്പോഴും ഹാളിൽ തന്നെയാണ് ന്യൂസും കണ്ടിരിപ്പാണ്. പാട്ടു കേൾക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ ഹെഡ്സെറ്റ് കണക്ട് ചെയ്തു….

രാവിലെ ഞാൻ അടുക്കളയിൽ പച്ചക്കറി അരിയുമ്പൊ അങ്കിളിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നിട്ട് എന്നോട് മാസ്ക്ക് വേണമെന്ന് പറഞ്ഞു പുറത്തേക്ക് പോകാനാണത്രെ. ഞാൻ അലക്കിയിട്ട മാസ്ക് ഒരെണ്ണം എടുക്കുമ്പോ അതെ കളറിൽ ഉള്ള എന്റെ പാന്റിയെ കുറിച്ച് ഞാനാലോചിച്ചു.

അങ്ങനെ പാന്റിയും എടുത്തുകൊണ്ട് ഞാൻ അങ്കിളിനു കൊടുത്തപ്പോ ആളെന്ന കളിയാക്കി കൊന്നു. “ഇതിട്ടാണോ ഞാൻ പുറത്തേക്ക് പോകണ്ടേ” എന്നൊരു ചോദ്യവും. മനഃപൂർവം ചെയ്തതായതുകൊണ്ട് എനിക്ക് നാണം വന്നു ചിരിച്ചുപോയി.

അങ്ങനെ അന്ന് വൈകീട്ടു വരെയും ഞാനും അങ്കിളും പരസ്പരം പിണക്കം അഭിനയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

പക്ഷേ ഉള്ളിൽ രണ്ടാൾക്കും അടുപ്പം മാത്രമാണ്. ഇതൊരു രസം. അങ്ങനെ എടുക്കാം. വൈകീട്ട് 5 ആയതും റിൻസി എന്നെ വിളിച്ചു. കുറെ നേരം സംസാരിച്ചു.

“എന്നിട്ട് ഇപ്പൊ രണ്ടാളും മിണ്ടുന്നില്ലേ?!”

“ഉഹും പിണക്കമാ..”

“അതെന്തിന്.?!”

“അതൊന്നും നീയറിയണ്ട..”

“മനസിലായി എന്തേലും സ്പെഷ്യൽ ആയി ചോദിച്ചു കാണും നിന്റെ അങ്കിൾ അല്ലെ?!”

“ഉം അതെ”

“എന്താണ്”

“കുണ്ടി!!” ഞാൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തുകൊണ്ട് തിരിഞ്ഞതും ദേ എന്റെ മുന്നിൽ നില്കുന്നു ജയറാം അങ്കിൾ! ജാള്യത മറക്കാനായി ഞാൻ തലമുടിയൊന്നു കോതികൊണ്ട് അങ്കിളിന്റെ മുന്നിൽ നിന്നും നടക്കാൻ തുടങ്ങിയതും, “എന്തൊക്കെ വൃത്തികേടാ കല്യാണി നീയി ഫോണിൽ കൂടി പറയുന്നേ…”