Chapter Title : സ്വീറ്റ് ലോക്ക് ഡൌൺ മെമ്മറീസ് [കൊമ്പൻ]

“അത് ഞാൻ. മനുഷ്യർക്ക് ഇല്ലാത്തത് ഒന്നും അല്ലാത്തത് ഒന്നുമല്ലലോ..”

എന്റെ ചെവിയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഞെരിച്ചതും ഞാൻ ചിണുങ്ങി.

“ആഹ് ആഹ്ഹ വിടെന്നെ എന്റെ പൊന്നു അങ്കിളേ…”

“ഇനി പറയുമോ…”

“ഉഹും…”

അങ്കിൾ എന്റെ ചെവിയിൽ നിന്നും വിട്ടതും ഞാൻ അങ്കിളിനെ ചുറ്റിപിടിച്ചുകൊണ്ട് അങ്കിളിന്റെ കവിളിൽ ചുണ്ടമർത്തി ഒരു കടി കൊടുത്തു. “അങ്കിളിന്റെ കുണ്ടി ഹിഹി”

“എടി കാന്താരി”

അങ്കിൾ എന്നെ പിടിക്കാൻ പിറകേയോടിയതും. ഞാൻ മുറിയിൽ കയറി വാതിൽ കുറ്റിയിട്ടു.

“കല്യാണി വാതിൽ തുറക്ക്.” അങ്കിൾ വാതിലിൽ തട്ടികൊണ്ടിരുന്നു.

“ഇല്ല”

“പുറത്തു വരൂല്ലോ അപ്പൊ കാണാം”

ഞാൻ ബെഡിൽ തന്നെ കമിഴ്ന്നുരുണ്ടു. ചുരിദാറിന്റെ ടോപ് മാത്രമേ ഇട്ടിട്ടിള്ളൂ. അടിയിൽ പിങ്ക് നിറമുള്ള കുഞ്ഞി ട്രൗസര് ആണ് പക്ഷെ അത് കാണില്ല.

അധികം വൈകാതെ എനിക്കൊരു ഡെലിവറി ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നേഴ്സ് ആണ്. എനിക്ക് ഔട്ട് ഫോർ ഡെലിവറി എന്ന് മെസ്സേജ് വന്നു.

“അയ്യോ!!”

ഞാൻ വിരൽ കടിച്ചു ആലോചിച്ചു അങ്കിൾ അത് വാങ്ങുമോ?! അതോ…

അപ്പോഴേക്കും ഫ്ളാറ്റിന്റെ കാളിംഗ് ബെൽ മുഴങ്ങി. ഡോർ തുറന്ന ശബ്ദം. അങ്കിൾ പറയുന്നു. അഡ്രസ് മാറി ഇവിടെ നേരത്തെ ഉണ്ടായിരുന്ന കുട്ടിയാണ്. അവൾ ഫ്ലാറ്റ് മാറി പോയി എന്ന്.

ഞാൻ കലി തുള്ളികൊണ്ട് വാതിൽ തുറന്നു. പക്ഷെ അങ്കിൾ ആ പാർസൽ കൈയിൽ പിടിച്ചു നില്കുന്നു. എന്നെ നോക്കി ഒരു കള്ള ചിരി.

“കല്യാണി എന്താണിത്, ഇന്നേഴ്സ് ആണോ. ഇതൊക്കെ ഇടുന്ന ശീലമുണ്ടോ!?”

“ദേ കളിയാക്കിയാലുണ്ടല്ലോ. ഇങ്ങു താ..”

പിന്നെ കുറെ നേരം ഞങ്ങൾ മിണ്ടിയതേയില്ല, ഡിന്നർ കഴിക്കും മുൻപാണ് ജയറാം അങ്കിൾ