Chapter Title : ടൈംമെഷീൻ 2 [KOchoonj]

"അതു നിനക്കു കാണാൻപറ്റുന്ന സ്ഥലതല്ലടാ.." തളർച്ചയുടെ സ്വരമായിരുന്നു അതു.. അവൻ കരങ്ങൾ ജാനകിയുടെ കവിളിലൂടെ തഴുകി.. "അതു സാരില്ല.. മുറിവ് നന്നായി വെച്ചുകെട്ടിയില്ലേൽ ഇന്ഫെക്ഷൻ ഉണ്ടാവും.. എന്റടുത്തു മരുന്നുണ്ട്.. ഞാൻ കെട്ടിതന്നോളാ.. മുറിവ് കാണിക്ക്‌.." കാർത്തിക് അതുപറഞ്ഞപ്പോ ജാനകി അല്പനിമിഷം അവനെ നോക്കി.. ഒരു തീരുമാനം എടുക്കാൻ കഴിയാത്തപോലെ.. ജാനകിയുടെ വലത്തുകരം അവളുടെ തുടയുടെ ഭാഗത്തു വെച്ചു.. അവിടെയാണ് മുറിവ് എന്നരീതിയിൽ.. കാർത്തിക് മറുത്തൊന്നും ചിന്തിക്കാതെ സാരിയും അടിപ്പാവാടയും അടക്കം മുകളിലേക്ക് കയറ്റാൻ തുടങ്ങി.. സത്യത്തിൽ അവന്റെ ചങ്കിടിക്കുന്ന സ്വരം അവനറിയാമായിരുന്നു.. വെണ്ണക്കല്ലിൽ കൊത്തിയതുപോലുള്ള കാലുകൾ അവനുമുന്നിൽ അനാവൃതമാവുകയാണ്.. അവന്റെ സിരകളിലേക്കു അറിയാതെ

ചൂടുകയറുന്നത് അവൻ അറിഞ്ഞു.. സാരി തുടയുടെ അഗ്രഭാഗത്തുവരെ കയറ്റി.. വെളുത്തു മാംസളമായ തുട.. ജാനകി കണ്ണുകൾ അടച്ചിരുന്നു.. കാർത്തിക് തന്റെ പുരുഷത്വം ഉണരുന്നത് അറിഞ്ഞു.. ഒരു മുണ്ടാണ് ഉടുത്തിരുന്നത്.. കുട്ടൻ മുണ്ടിൽ കൂടാരം കെട്ടിയതുപോലെ നിക്കുകയാണ്.. കാർത്തിക് ഒരുകാൽ അല്പം ഉയർത്തി അതു മനസിലാകാത്ത രീതിയിൽ ഇരുന്നു.. ജാനകിയുടെ തുടയിൽ ഒരു പഴകിയ തുണിയാൽ കെട്ടിയിട്ടുണ്ട്.. അവൻ അതു പതിയെ അഴിച്ചു.. വലിയ മുറിവു തന്നെയാണ്.. പഴുത്തു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.. "ചേച്ചി.. ഞാൻ മരുന്നെടുത്തിട്ടു വരാം.. ചേച്ചി കിടന്നോ.. " അതും പറഞ്ഞു കാർത്തിക് വേഗം തിരിഞ്ഞു നടന്നു.. അല്ലേൽ മുന്നിലെ മുഴ ചേച്ചി കാണും.. ബാഗില്നിന്നും മേടിച്ചുവെച്ച ഡെറ്റോൾ,ബെറ്റഡിയൻ, അല്പം പഞ്ഞി, പിന്നെ കെട്ടാനുള്ള തുണി, ഒരു പാരസെറ്റാമോൾ എന്നിവയെടുത്തു തിരിച്ചുനടന്നു.. ഒരുകയാൽ മുണ്ടു മുഴകാണാതവിധം കാർത്തിക് കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു.. ജാനകിയുടെ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു അവൻ ആദ്യം ഡെറ്റോൾ ഒഴിച്ചു മുറിവ് കളീൻ ചെയ്തു.. നീട്ടലിന്റെ വേദന ജനാകിയുടെ മുഖത്തറിയാമായിരുന്നു.. എന്നാലും അവർ മുറിവിന്റെ ആ ഭാഗത്തു കയ്യാൽ സാരിയിൽ പിടിമുറുക്കിയിരുന്നു.. കളീൻ ചെയ്തു കാർത്തിക് പഞ്ഞിയിൽ ബെറ്റഡിയൻ തൂത്തു മുറിവിലേക്കു വെച്ചു.. അവിടെ തുണിയാൽ മുറിവ് കെട്ടുന്നതിനായി കാലുകൾ അകത്തി പൊക്കിപ്പിടിക്കണമായിരുന്നു.. "ചേച്ചി.. കാലിച്ചിരി അകത്തി ഒന്നു പോക്ക്..എന്നാലേ ഇതു കെട്ടാൻപറ്റു.." തന്റെ വാക്കുകളിൽ ചെറിയ വിറയൽ ഉണ്ടോ എന്ന് കാർത്തിക്കിന്‌ സംശയം തോന്നി.. അവൻ പറഞ്ഞതുകേട്ടു ജാനകി കാർത്തിക്കിനെ നോക്കി.. അതുവേണോ എന്നരീതിയിൽ..