Chapter Title : ടീച്ചർമാരുടെ കളിത്തോഴൻ 2 [Oliver]

“ വല്യ ചെക്കനായല്ലോ!” അവന്റെ ഭുജത്തിലെ പേശിയിൽ ഞെക്കി ബലം പരിശോധിച്ച് അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചു.

“ ഈർക്കിലി പോലിരുന്നവനാ. ഒരു വർഷം ഞാനൊന്ന് മാറിനിന്നപ്പോഴേക്കും മസ്സിലൊക്കെ അങ്ങ് കനത്തു.”

“ ഹ്മം… ടീച്ചർ മാറിനിന്നത് കൊണ്ടാ ഈ ജിമ്മിന് പോക്കും കലാപരിപാടിയുമൊക്കെ തുടങ്ങിയത്. മനസ്സ് വേറെ വഴിക്ക് തിരിച്ചുവിടാൻ. ടീച്ചറിനി നാട്ടിലേക്കില്ലെന്ന് കരുതി. ആ അവസ്ഥയിലാണല്ലോ എന്നെ ഇട്ടേച്ച് പോയത്… ഒന്നും പറയാതെ.” അവൻ പരിഭവമുതിർത്ത് തുടങ്ങുമ്പോൾ അംബികയുടെ മുഖം തേങ്ങി.

“ ടീച്ചറോട് ക്ഷമിക്കെടാ.. അന്ന് അങ്ങനെയൊക്കെ പറ്റിപ്പോയി. എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയാതെ വിങ്ങിപ്പോയെടാ മനസ്സ്…. അറിയാല്ലോ എന്റെ കുട്ടന്... നീതൂന്റെ കാര്യമൊക്കെ.” അടരാൻ തുടങ്ങുന്ന കണ്ണീർത്തുള്ളിയെ പിടിച്ചുവയ്ക്കാൻ അവൾ പാടുപെടുകയായിരുന്നു. ആ ഒറ്റ പരിശ്രമം മതിയായിരുന്നു, മനസ്സിൽ ഒരു കൊല്ലമായി സൂക്ഷിക്കുന്ന അവന്റെ പരിഭവങ്ങളെയും പരാതികളെയും അലിഞ്ഞില്ലാതാക്കാൻ. എന്നാലും പതിയെ പറഞ്ഞു.

“ പക്ഷേ ഒരു മെസ്സേജെങ്കിലും അയക്കാമായിരുന്നു. നമ്പർ കിട്ടാതായപ്പൊ ടീച്ചറിന് എഫ്ബിയിൽ എത്ര മെസ്സേജ് അയച്ചെന്ന് അറിയോ? എന്നെങ്കിലും അതൊന്ന് എടുത്ത് നോക്കുമെന്ന് കരുതി.”

“ മെസ്സേജൊന്നും കിട്ടിയില്ലെടാ. എഫ്ബിയൊക്കെ പോയി. നിന്റെ നമ്പർ പോലും സൂക്ഷിച്ച് വെക്കരുതെന്ന് ചട്ടം കെട്ടിയിരുന്നത് കൊണ്ട് ഒക്കെ കളഞ്ഞു.” അവളുടെ മുഖത്ത് വിഷാദം കളർന്ന പുഞ്ചിരി.

“ എന്നാലും, വരുന്ന വിവരം അശോകേട്ടനോട് പറയാതെ എന്നോട് പറയാമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസമെങ്കിലും നേരത്തെ എനിക്കീ ശബ്ദം കേൾക്കായിരുന്നല്ലോ.” അവൻ വീണ്ടും അകലേക്ക് നോക്കി പരിഭവം ചാലിച്ചു. കുട്ടിത്തമുള്ള അതേ മുഖം. നോക്കിനിൽക്കവേ അംബികയിൽ കുസൃതി വിരിഞ്ഞു.

“ എങ്കിൽ ഇതുപോലെ ഒരു സർപ്രൈസ് തരാൻ പറ്റില്ലായിരുന്നല്ലോടാ