Chapter Title : ടീച്ചർമാരുടെ കളിത്തോഴൻ 3 [Oliver]

കഞ്ഞി ഇരിപ്പുണ്ട്. ഇത്തിരി അച്ചാറും. അടുക്കളയിലേക്ക് ആവശ്യമുള്ള സാധനങ്ങൾ ഇട്ട് വയ്ക്കുന്ന പാത്രങ്ങളും മിക്കതും ശൂന്യമായിരുന്നു. അവൾ കഞ്ഞി കുറച്ച് എടുത്തൊന്ന് മണത്ത് നോക്കി. വളിച്ചിട്ടുണ്ട്. രാത്രി കഴിക്കാനെടുത്ത് വച്ചിട്ട് മറന്നതാണെന്ന് തോന്നുന്നു. ഇനി കാലത്തേക്ക് പുതിയത് ഉണ്ടാക്കണം.

രാവിലെ അടുക്കളയിൽ എന്തൊക്കെയോ തട്ടും മുട്ടും കേട്ടാണ് കണ്ണൻ ഉണരുന്നത്. ഇന്നലെ മായ വന്നിരുന്ന കാര്യം പെട്ടെന്ന് ഓർമ്മയിൽ തെളിഞ്ഞില്ല. ആരായിരിക്കും എന്ന സംശയത്തോടെ വേഗം അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക്‌ നടന്നു. വാതിലിന്റെ അടുത്തേക്ക് എത്തിയപ്പോഴേ കണ്ടത് പാത്രത്തിൽ നിന്നും ഇഡ്ഡലി എടുത്തിട്ട് അതിലേക്ക് വെള്ളം തളിക്കുന്ന മായയെയാണ്. അവളെ കണ്ടതും തലേന്നത്തെ കാര്യമൊക്കെ ചെറുതായി ഓർമ്മയിൽ തെളിഞ്ഞു. ചെറിയൊരു നാണക്കേടും പിടികൂടി. എന്തൊക്കെയാണ് മായേച്ചിയെ താൻ പറഞ്ഞത്! ഇനി എന്താണ് പറയാൻ ബാക്കി?! അതും പ്രായവും, പണ്ടത്തെ കൂട്ടും ഒന്നും നോക്കാതെ. ശ്ശെ, വേണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നലെ കള്ള് വല്ലാതെ തലയ്ക്ക് പിടിച്ചിരുന്നു.

കണ്ണുകൾ തമ്മിലിടഞ്ഞതും അവൾ ഒരു ചിരിയോടെ ബാക്കി ജോലി തുടർന്നു.

“ അല്ലാ, ചേച്ചി എന്തിനാ ഇതൊക്കെ ചെയ്യുന്നേ… ഇതെല്ലാം ഞാൻ ചെയ്യില്ലേ…?” അവൻ കേറിവന്ന് ചോദിച്ചു.

“ ഹോ... സമാധാനം… ചേച്ചീന്ന് തന്നെ വിളിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ.. ഇന്നലെ പത്ത് വയസ്സിന് മൂത്ത എന്നെ താൻ എന്തൊക്കെയാ വിളിച്ചത്?!”

അവന് ജാള്യത തോന്നി.

“ അത്… ഞാന്‍… ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു ഇന്നലെ കഴിച്ചത്… ഒരു ലക്കില്ലാത്തത് പോലെയായി.. അതാ പറ്റിയത്…”

“ ഹൊ… ആദ്യമായി കഴിച്ചപ്പോഴേ ഇങ്ങനെ.!”

അവൾ മൂക്ക് ചുളിച്ചു.

“ ഹാളിൽ ഛർദിച്ചിട്ടേക്കുന്നതിന്റെ നാറ്റം ഇപ്പഴും മാറീട്ടില്ല. ഡറ്റോൾ വല്ലോം ഇരിപ്പുണ്ടോ? ഒന്നൂടെ തുടച്ചുകഴുകിയാലേ വാട പോകൂ.”

അവനും മൂക്ക് വിടർത്തി മണത്തു. ശരിയാ. പൈന്റിന്റെ നാറ്റം ഇപ്പോഴും ഹാളിൽനിന്ന് വമിക്കുന്നുണ്ട്.

“ ശ്ശൊ… ചേച്ചി എന്തിനാ അതൊക്കെ ക്ലീൻ ചെയ്യാൻ പോയത്..?”

“ പിന്നെ? വെളുക്കുന്നത് വരെ ഇട്ടേക്കണമായിരുന്നോ? നല്ല കഥയായി.” അവൾ ചിറികോട്ടി. “ താനൊന്ന് കുളിക്ക്. എനിക്കിന്നലെ തന്റെ ഷർട്ട് മാറ്റാനേ പറ്റിയുള്ളൂ. പണ്ടത്തെ പോലെ ഇള്ളക്കുട്ടിയൊന്നും ഒന്നുമല്ലല്ലോ ഇപ്പൊ.. അതാ..”

“ ചേച്ചിയ്ക്ക് അറപ്പൊന്നും തോന്നീലേ? എന്നെ അങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യാൻ...”

“ എന്തിന്…? കെട്ട്യോന്റെ വേണ്ടാതീനങ്ങൾ കണ്ടും സഹിച്ചും തുടച്ചും ജീവിക്കുന്നതിന്റെ പകുതി അറപ്പില്ലല്ലോ കുഞ്ഞേ ഇതിനൊന്നും.” വളരെ നിസ്സാരമായാണ് അവളത് പറഞ്ഞത്.

അതിനുശേഷം അവന്റെ മറുപടിക്ക് കാക്കാതെ ഒരു ചായ എടുത്ത് കൊടുത്തിട്ട് തനിക്ക് ചിരപരിചിതമായ അടുക്കളയെന്ന പോലെ സ്ലാബിന്റെ അടിയിൽനിന്ന്