Chapter Title : ടീച്ചറും വല്ല്യമ്മയും പിന്നെ കൗമാരവും [സുമൻ]

എനിക്ക് സങ്കടം വന്നു..

ഞാൻ : എന്തിനാ ലീലാമേ ?

ലീല : ഈ കടയുടെ വരുമാനം കൊണ്ട് അവനെ പഠിപ്പിക്കാൻ പറ്റില്ല.. എന്ത് ചെയ്യുമെന്ന് അറിയിലായിരുന്നു.

ഞാൻ : എനിക്ക് പഠിക്കാൻ കഴിവില്ല.. പക്ഷെ പണിയെടുക്കാൻ കഴിവുണ്ട്.. ആ വിശ്വാസത്തിൽ തുടങ്ങുന്നതാ.. പിന്നെ സോനു നന്നായി പടിക്കുന്നുണ്ട്.. അവൻ +2 കഴിയുമ്പോഴക്കും നമ്മുക്ക് എല്ലാർക്കും വളരണം..

ലീല സമാധാനത്തോടെ ചിരിച്ചു

ഞാൻ : അയാളുടെ മോൻ ആണേലും നീ എന്റെ കെട്ട്യോൾ അല്ലെ..

ലീല : പോടാ..

വല്യച്ഛൻ അകത്തോട്ട് വന്നു..

ഞങ്ങൾ സംസാരം നിർത്തി..

ലീല അടുത്തുള്ള കടയിലെ ചേച്ചി ആയി സംസാരിക്കാൻ പോയി..

വല്യച്ഛൻ : എന്താടാ നിങ്ങൾ സംസാരിച്ചേ ?

ഞാൻ : നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് ?

വല്യച്ഛൻ : ഞാൻ വന്നതും അവൾ സംസാരം നിർത്തി..അതുകൊണ്ടു ചോദിച്ചതാ

ഞാൻ : എന്റെ പഠിപ്പിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞതാ.. എനിക്ക് ഇനി പഠിപ്പ് ശെരിയാവില്ല പറഞ്ഞു..

വല്യച്ഛൻ : ആ നീ പണം ഉണ്ടാക്ക്.. ഇന്നത്തെ കാലത്തു അത് ഗുണം ചെയ്യും..

ഞാൻ : അതൊക്കെ ശെരി.. ഇനി ഞാൻ എന്ത് ലീലാമയോട് സംസാരിച്ചാലും അത് വന്നു പറയണോ.

വല്യച്ഛൻ : നീ ചൂടാവാതെ..

ഞാൻ : അല്ല.. നിങ്ങടെ കാര്യം ഒന്നും ആരും അറിയാൻ പാടില്ല.. വേറെ എല്ലാം അറിയണം

വല്യച്ഛൻ : എന്താ ?

ഞാൻ : വീട്ടിൽ അഞ്ചുപൈസ ഇല്ലാതിരിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങടെ കയ്യിൽ ഒരു നൂറു രൂപ പോലും ഉണ്ടാവില്ല.. പക്ഷെ ആ ചേച്ചിയ്ക്ക് ചിലവിനു കൊടുക്കാൻ ഉണ്ട് അല്ലെ ?

വല്യച്ഛൻ : പെട്ട് പോയതാ ഡാ..

ഞാൻ : പെട്ടുപോയതോ ? രണ്ടാളും ഇപ്പോഴും കളി ഉണ്ടെന്നറിയാം..

വല്യച്ഛൻ : നീ ഒന്ന് മിണ്ടാതിരിക്ക്..

ഞാൻ : നിങ്ങൾ എവിടെ പോയ കളിക്കുന്നെ പറ.. അല്ലേൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടു ഒന്നും പറയില്ല

വല്യച്ഛൻ : ടൗണിലുള്ള ലോഡ്‌ജിൽ റൂം എടുക്കും..

ഞാൻ : നന്നായി.. കല്യാണം കഴിച്ചാലും ഇതുപോലെ കഴപ്പ് നിൽക്കില്ല എന്നറിയാം.. ഞാൻ ഒന്നും ഇടപെടാൻ