Chapter Title : ടീച്ചറുടെ പൊക്കിൾ [കൗസല്യ]

മറ്റ് ട്രീറ്റ്മെന്റ് ഒന്നും ചെയ്യിക്കാറില്ല എന്നത് കൈ കണ്ടാലും..!

" ഈ മൈരിന് കൂട്ടത്തിൽ.... കയ്യിലെ മൈര് കൂടി അങ്ങ് കളയിക്കരുതോ..?"

ഉമയുടെ സുഹൃത്ത് സുഷ ഒരു ദിവസം... അല്പം ചൊടിച്ച് ആത്മഗതം പറഞ്ഞത് ലേശം കടന്ന് പോയെങ്കിലും... വാസ്തവമാണ് എന്ന് എല്ലാരും അംഗീകരിക്കുക തന്നെ ചെയ്തു...

എന്തായാലും ഒരു കാര്യം ഉറപ്പായിരുന്നു... ഭയ ഭക്തി എന്നതിലും ഉപരി... വാസന്തി ടീച്ചറിൽ നിന്നും ബോധപൂർവ്വം അകലം പാലിക്കാൻ വിശിഷ്യാ പെൺകുട്ടികൾ ശ്രദ്ധിച്ചു പോന്നു..

ഒരു ദിവസം നീണ്ട ട്രെയിൻ യാത്രക്കിടയിലും ഉമയും നിവിനും അതിര് വിട്ട പോലെ ഇടപഴകുന്നത് എല്ലാരും ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടും ആരും അത് ഗൗരവമായി എടുത്തില്ല....

സെക്കന്തരാബാദിൽ ആണ് അവർ ട്രെയിൻ ഇറങ്ങിയത്...

മുൻ കൂട്ടി ബുക്ക് ചെയ്ത ആറോൺ ടൂറിസ്റ്റ് ഹോമിൽ അവർ എത്തി..

15 ഡബ്ൾ റൂമും ഒരു സിംഗ്ൾ റൂമും...

സിംഗ്ൾ റൂം ബാലു സാറിനുള്ളതായിരുന്നു...

കൂട്ടത്തിൽ റാണി ഉമ ആയത് കൊണ്ടും ലൈൻ നിവിൻ സംഘത്തിൽ ഉള്ളത് കൊണ്ടും ഉമയുടെ കാര്യത്തിൽ ഒരു കരുതലും ജാഗ്രതയും ബാലു സാറും വാസന്തി ടീച്ചറും മുൻകൂട്ടി സ്വീകരിച്ചിരുന്നു എന്ന് മനസ്സിലായി

റൂമുകൾ വീതം വച്ച് വന്നപ്പോൾ വാസന്തി ടീച്ചറുമൊത്ത് റൂം ഷെയർ ചെയ്യാൻ നിയുക്തയായത് ഉമ ആയിരുന്നു...

അതറിഞ്ഞപ്പോൾ ഉമയുടെ മുഖം വിളറി വെളുത്തു...

മറുത്ത് ഒന്നും പറയാതെ ഉമ ടീച്ചറെ അനുഗമിച്ചു...

അടിച്ച് പൊളിക്കാൻ കൂടി വന്നിട്ട് രസച്ചരട് പൊട്ടിയ പോലെ ഖിന്നയായ ഉമയുടെ മനസ്സ് വാസന്തി ടീച്ചർക്ക് വായിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു....

"ന്താ... എന്റെ കൂടെ ബെഡ് ഷെയർ ചെയ്യുന്നതിൽ കുട്ടിക്ക്