Chapter Title : താമരപ്പൂവിതൾ [എട്ടത്തിയമ്മ][കൊമ്പൻ]

ഞാൻ….”

മുത്തശ്ശി നിറകണ്ണുകളോടെ എന്നെ തൊഴുതു…..

“അജൂ… നീ ശെരിക്കുമാലോചിട്ടാണോ…”

“ഞാനിങ്ങോട്ടേക്ക് വരുമ്പോ ഒരു താലിയും കൊണ്ടാണ് വന്നത്, ഏട്ടത്തിക്ക് സമ്മതമാണ്, ഞങ്ങൾക്ക് മുത്തശ്ശിയുടെ അനുവാദവും അനുഗ്രഹവവും മാത്രം മതി”

മുത്തശ്ശിയെന്നെ നെറുകയിൽ മുത്തം തന്നിട്ട് പറഞ്ഞു. “ശിവൻ പോയപ്പോൾ നെഞ്ച് പൊട്ടി കരഞ്ഞവളാണ് അവൾ, ഒരു പാട് ഒരിറ്റു ചോറ് പോലും കഴിക്കാതെ കഴിഞ്ഞവൾ, അവൾ ചാവാതെ ഇരുന്നത് പോലും നിനക്ക് വേണ്ടിയാകണം.”

“എനിക്കറിയാം മുത്തശ്ശി, ഞാൻ എന്റെ പ്രാണനെ പോലെ ഏട്ടത്തിയെ നോക്കിക്കോളാം….”

മുത്തശ്ശിയുടെ അനുഗ്രഹം കിട്ടിയ മാത്രയിൽ ഞാൻ മുത്തശ്ശിക്ക് വിരിപ്പും വിരിച്ചിട്ട അവരെ കിടക്കാനായി പറഞ്ഞു. പുതപ്പും പുതപ്പിച്ചപ്പോൾ എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു.

“എന്റെ മോൾടെ അടുത്തേക്ക് പോവാണോ നീയിപ്പൊ…”

“സംസാരിച്ചിട്ട് വരാം…മുത്തശ്ശി ഉറങ്ങിക്കോ...”

“ഉം ശെരി!”

ഞാനേട്ടത്തിയുടെ മുറിയിൽ ചെല്ലുമ്പോ മുടി ഒരുവശത്തേക്ക് വിരിച്ചിട്ടുകൊണ്ട് കട്ടിലിൽ കാലും നീട്ടിയിരിപ്പായിരുന്നു എന്റെ ഏട്ടത്തി. അഞ്ചരയടിയിലും കൂടുതലുള്ള ആ സൗഗന്ധിക പുഷപത്തിന്റെ കാലിലെ വള്ളികൾ പോലെ സ്വർണ പാദസരം ഞാനൊന്നു തൊട്ടപ്പോൾ കയ്യിലെ മാഗസിനിൽ നിന്നും നോട്ടമെന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി.

“മുത്തശ്ശി സമ്മതിച്ചു.”

“അജൂ…!!” ഞാൻ മുറിയുടെ കൊളുത്തിട്ടപ്പോൾ ഏട്ടത്തി അത്ഭുതത്തോടെ എന്നെ നോക്കി.

“ഇത്രേം നാളും തനിച്ചു കിടന്നില്ലേ?! ഇനി മതി….” ഏടത്തിയുടെ കാല്പാദം ഞാൻ പതിയെ ഒന്ന് തൊട്ടുകൊണ്ട് മേലേക്കുഴിഞ്ഞു.

“അജൂ….”

ഞാനെന്റെ മുഖം കുനിച്ചുകൊണ്ട് ഏടത്തിയുടെ സ്വർണ്ണകൊലുസിൽ പതിയെ ഒന്ന് ചുണ്ടു ചേർത്തി. ഏടത്തിയുടെ റോസ് നിറമുള്ള പെറുവിരലിനെ ഞാൻ നാവുകൊണ്ട് തൊടുമ്പോ ഏട്ടത്തി കാലൊന്നു പിറകിലേക്ക് വലിച്ചതും ഏട്ടത്തിയെന്നേ നോക്കി ചിരിച്ചു.

“അജൂ… വേണ്ടാ….”

“അയ്യടാ…”

ഞാൻ