Chapter Title : താമരപ്പൂവിതൾ [എട്ടത്തിയമ്മ][കൊമ്പൻ]

വിശക്കുന്നുണ്ടാകും ല്യേ.. അകത്തു ചെന്നു കഴിക്ക്‌..”

ഞാൻ മുത്തശ്ശിയുടെ അടുത്തുനിന്നുമെണീറ്റു; മുണ്ടും മടക്കി അകത്തേക്ക് നടന്നു. ഹാളിലെ ശിവേട്ടന്റെ ഫോട്ടോ നോക്കിയപ്പോൾ എനിക്ക് കണ്ണാടിയിൽ നോക്കുന്ന പ്രതീതിയായിരുന്നു.

അടുക്കളയിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ നിർമ്മല മേമയെ കാണാനില്ല, അവരാണ് അടുക്കള ഭരണവും പുറം പണിയും എല്ലാം, ഏടത്തിയുടെ അകന്ന ബന്ധത്തിൽ ഉള്ളതാണ്. അവർക്കും എന്നെ ജീവനാണ്.

അടുക്കളയുടെ അറ്റത്തുള്ള വുറകടുപ്പിൽ ഏട്ടത്തി തനിച്ചു നിന്നുകൊണ്ട് അപ്പക്കല്ലിൽ മാവു ഒഴിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ അടുക്കളയുടെ സ്ലാബിൽ ഏട്ടത്തിയെ നോക്കികൊണ്ട് “ഉം…” എന്ന് മാത്രം മൂളി.

ഏട്ടത്തിയെന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ മൂക്കിൽ ഇരുവിരൽ പിടിച്ചൊന്നമർത്തി.

“അജൂ….കൊച്ചീല് നിന്റെ നാടകം കാണുന്ന പെങ്കുട്യോളൊക്കെ നിന്നെ നല്ല നോട്ടമായിരിക്കും അല്ലേടാ…”

“എന്താ എട്ടത്തീ ഇപ്പൊ ഇങ്ങനെ പറയാൻ…” ഞാൻ ശ്വാസം വിടാതെ ചോദിച്ചു. ഏട്ടത്തി എപ്പഴും എന്നോട് ചോദിക്കുന്ന കുസൃതി ചോദ്യങ്ങൾ പോലെ ആയിരുന്നില്ല ഏടത്തിയുടെ മുഖത്തൊരു നീരസം മിന്നി മറയുന്നത് പോലെയെനിക്കനുഭവപ്പെട്ടു.

“അത്! നോട്ടമൊക്കെയുണ്ടാകും എട്ടത്തീ പക്ഷെ എനിക്കവരോടൊന്നും ഇതുവരെ ഒന്നും തോന്നീട്ടില്യ….” ഞാനൊരു കള്ളം തട്ടിവിട്ടു.

“അപ്പൊ ശ്രാവന്തി?!!” ഏട്ടത്തി ദോശ മറിച്ചിടുന്നതിന്റെയിടയിലെന്നോടു പതിയെ ചോദിച്ചു.

“ഏട്ടത്തി…”

എന്റെ കൈകൾ വിറക്കാനാരംഭിച്ചു. മൂക്കിലൂടെ വിയർപ്പൊഴുകുന്നത് പോലെയെനിക്ക് തോന്നലുണ്ടായി.

“അവൾ! എനിക്ക് ഇഷ്ടമൊന്നൂല്യ… പക്ഷെ അവളെന്നോട് കല്യാണം കഴിക്കാമോയെന്നു മൂന്നാലു വട്ടം ചോദിച്ചിരുന്നു.”

“ഇന്ന് നമ്മൾ അമ്പലത്തിൽ വെച്ച് കണ്ട ആ കുട്ടിയാണോ….?!!!”

“അതെ!!!!!”

“നീയെന്തേ എനിക്ക് പരിചയപെടുത്തി തെരാഞ്ഞതാപ്പോ….?!!”

“ഞാൻ പോവാ….”

“ശെരി ശെരി. ഞാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നില്ല, എന്നാലും നീയെന്റെയല്ലേ….?! എന്നോട് നീയിതുവരെ ഒന്നും ഒളിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ അതുകൊണ്ട് ചോദിച്ചതാ അജൂ…”

“എനിക്ക്