Chapter Title : താരയും നല്ല നാടൻ ഊക്കും [Shafeek]

കൊടുത്തു….

“സ്”

അയാൾ പുറകിലേക്ക് ചാടി…

“എന്താണ് അമ്മയും മോളും ഒരു സംസാരം”

ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ദേവൻ ചോദിച്ചു…

“ഏയ് ഒന്നുവില്ല ദേവേട്ടാ ഡ്രെസ്സിന്റെ കാര്യം തന്നെ”

താര ചുവന്ന ചുണ്ടുകൾ മടക്കി കാണിച്ചു…

“എന്റെ പെണ്ണെ ഈ ടോപ്പും ഫ്രോക്കും ഈ ഗ്രാമത്തിൽ തന്നെ ആരും ഉപയോഗിക്കാറില്ല ഇപ്പോൾ തന്നെ എല്ലാവരും നിന്നെയൊരു പരിഷ്കാരി പെണ്ണായിട്ട് തന്നെയാ കാണുന്നെ അതല്ലേ മുത്തേ ആരും നിന്നോട് മിണ്ടാൻ പോലും മടിക്കുന്നത് നീ ഒരുങ്ങിക്കെ നമുക്ക് ഹസ്സന്റെ തുണി കടയിൽ പോകാം ഇന്നത്തോടെ ഇതിനൊരു തീരുമാനം കാണണം വാ ’

“അമ്മയും അത് തന്നെയാ ഇപ്പം പറഞ്ഞെ എന്നാലും എനിക്കെന്തോ പോലെയാ”

“ഒരേന്നാലുമില്ല എന്റെ പെണ്ണ് വാ വേഗം ഒരുങ്ങിക്കെ”

ദേവൻ കട്ടായം പറഞ്ഞു താര മറ്റൊന്നും ആലോചിക്കാതെ കല്ല്യാണത്തിനു വാങ്ങിയ ഒരു സാരി ദാരിച്ചു കൊണ്ട് അയാളുടെ പുറകെ ഇറങ്ങി……….

…………………………

‘ഇതെത്രയടാ മൊയ്തീനേ ഇതിന്റെ വില മുപ്പതു ഉർപികയല്ലേ????? ”

തന്റെ കണ്ണുകളിൽ പതിയുന്ന ചെറിയ അക്ഷരം തപ്പിയും തടഞ്ഞും വായിച്ചു നോക്കി ഹസ്സൻ ഒപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു…

“എന്റെ ഇക്കാ അത് എബത് രൂപയാ പറ്റാത്ത പണിക്ക് നിക്കണോ ”

“നീ മിണ്ടല്ലേ ചെറിയ അക്ഷരം വായിക്കാൻ അല്ലേ നമ്മൾക്ക് ബുധിമുട്ടുള്ളു”

“എങ്കിൽ അ ദൂരെന്നു വരുന്നത് ആരാ നോക്കിക്കേ അതൊന്നു പറ ഞമ്മൾ സമ്മതിക്കാം ”

മൊയ്തീൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു……

“അത് നമ്മടെ താര കൊച്ച് അല്ലേടാ”

“എന്റമുമ്മാ ഏന്തൊരു കാഴ്ച്ച ഞമ്മക്ക് പോലും കണ്ണ് ഇത്ര ദുരത്തുന്നു പിടിക്കുന്നില്ല”

“അത് പിന്നെ ഓള് ഈ നാട്ടിലെ ഒരു ഹ്യൂറിയല്ലേ എല്ലാം കൊണ്ടും ഒത്തൊരു ചരക്ക് നമ്മക്ക് ഓളെ ഇരുട്ടിൽ കണ്ടാൽ പോലും മനസ്സിലാകും പഹയാ ”

ഹസ്സൻ വളിച്ച ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു…

“സ്വന്തം കൂട്ടുകാരന്റെ പെണ്ണാ ഓള് മറക്കണ്ട ഇങ്ങള് ”

മൊയ്തീൻ ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് പോലെ പറഞ്ഞു…

“എടാ ചപ്പാ അതുപോലെ ഒരു ചരക്കിനെ എങ്ങനെ പെരുമാറണം എന്നുപോലും അ മണ്ടനറിയില്ല നീ നോക്കിക്കോ ഒന്ന് നന്നായി ഉടഞ്ഞു പോലുമില്ല പെണ്ണ് എന്റെ കൈയിലായിരിക്കണം പെണ്ണ് കിടന്ന് പുളഞ്ഞേനെ ”

“എന്റെ റബ്ബേ ഇത്രയും കാഴ്ചയുള്ള നിങ്ങളെ എങ്ങനെ പട്ടാളത്തിൽ നിന്നും കാഴ്ച ഇല്ലെന്ന് പറഞ്ഞു പുറത്താക്കി എനിക്കറിയില്ല കേട്ടോ”

“അതൊക്കെ ഒരു കഥയല്ലേ മൊയ്തീ…….ജി മിണ്ടാണ്ട് ഇരി അവരിങ്ങു എത്തി”

“എന്താണ് രണ്ടും