Chapter Title : താരയും നല്ല നാടൻ ഊക്കും [Shafeek]

താര മറ്റൊന്നും ആലോചിക്കാതെ കല്ല്യാണത്തിനു വാങ്ങിയ ഒരു സാരി ദാരിച്ചു കൊണ്ട് അയാളുടെ പുറകെ ഇറങ്ങി……….

…………………………

‘ഇതെത്രയടാ മൊയ്തീനേ ഇതിന്റെ വില മുപ്പതു ഉർപികയല്ലേ????? ”

തന്റെ കണ്ണുകളിൽ പതിയുന്ന ചെറിയ അക്ഷരം തപ്പിയും തടഞ്ഞും വായിച്ചു നോക്കി ഹസ്സൻ ഒപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു…

“എന്റെ ഇക്കാ അത് എബത് രൂപയാ പറ്റാത്ത പണിക്ക് നിക്കണോ ”

“നീ മിണ്ടല്ലേ ചെറിയ അക്ഷരം വായിക്കാൻ അല്ലേ നമ്മൾക്ക് ബുധിമുട്ടുള്ളു”

“എങ്കിൽ അ ദൂരെന്നു വരുന്നത് ആരാ നോക്കിക്കേ അതൊന്നു പറ ഞമ്മൾ സമ്മതിക്കാം ”

മൊയ്തീൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു……

“അത് നമ്മടെ താര കൊച്ച് അല്ലേടാ”

“എന്റമുമ്മാ ഏന്തൊരു കാഴ്ച്ച ഞമ്മക്ക് പോലും കണ്ണ് ഇത്ര ദുരത്തുന്നു പിടിക്കുന്നില്ല”

“അത് പിന്നെ ഓള് ഈ നാട്ടിലെ ഒരു ഹ്യൂറിയല്ലേ എല്ലാം കൊണ്ടും ഒത്തൊരു ചരക്ക് നമ്മക്ക് ഓളെ ഇരുട്ടിൽ കണ്ടാൽ പോലും മനസ്സിലാകും പഹയാ ”

ഹസ്സൻ വളിച്ച ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു…

“സ്വന്തം കൂട്ടുകാരന്റെ പെണ്ണാ ഓള് മറക്കണ്ട ഇങ്ങള് ”

മൊയ്തീൻ ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് പോലെ പറഞ്ഞു…

“എടാ ചപ്പാ അതുപോലെ ഒരു ചരക്കിനെ എങ്ങനെ പെരുമാറണം എന്നുപോലും അ മണ്ടനറിയില്ല നീ നോക്കിക്കോ ഒന്ന് നന്നായി ഉടഞ്ഞു പോലുമില്ല പെണ്ണ് എന്റെ കൈയിലായിരിക്കണം പെണ്ണ് കിടന്ന് പുളഞ്ഞേനെ ”

“എന്റെ റബ്ബേ ഇത്രയും കാഴ്ചയുള്ള നിങ്ങളെ എങ്ങനെ പട്ടാളത്തിൽ നിന്നും കാഴ്ച ഇല്ലെന്ന് പറഞ്ഞു പുറത്താക്കി എനിക്കറിയില്ല കേട്ടോ”

“അതൊക്കെ ഒരു കഥയല്ലേ മൊയ്തീ…….ജി മിണ്ടാണ്ട് ഇരി അവരിങ്ങു എത്തി”

“എന്താണ് രണ്ടും