Chapter Title : താഴെ മീശ വച്ചിട്ട് ആര് കാണാനാ? 5 [ശിവദ]

ബ്ലേഡും ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു...

" മുലക്കച്ച അഴിഞ്ഞ് വീണപ്പോൾ കഴുകൻ കണ്ണ് ഒപ്പിയെടുത്തു..."

കള്ളനെ രാജമ്മ ഓർത്തു

കള്ളന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റി കൊടുക്കാനുള്ള കടമയുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രാജമ്മ രണ്ട് കൊല്ലത്തെ സമ്പാദ്യം വടിച്ചിറക്കി....

'വേണെങ്കിൽ വന്ന് നോക്കി ചമ്മിപ്പോ...'

രാജമ്മയ്ക്ക് കുസൃതി തോന്നി

മുഴുവനേ കളിക്കുന്നതാ... പണ്ടും പിന്നേം... ബാത് റൂമിൽ ആവുമ്പോ രാജമ്മയ്ക്ക് ശീലം...

ഷവറിൽ നിന്നുള്ള ജലകണങ്ങൾ മിനുത്ത കക്ഷത്തിലൂടെ ധൃതിയിൽ തെന്നി തെറിച്ചു....

എന്നാൽ താഴെ ഒരിടത്ത് പുൽക്കൊടിയിൽ മഞ്ഞുകണങ്ങൾ എന്ന വണ്ണം തങ്ങി നിന്നു...

രാജമ്മ പൂർ മുടി വാരിപ്പിടിച്ചു...

"ത്രി വിക്രമൻ അങ്ങുന്ന്.... ഇതേ പോൽ വാരിപ്പിടിച്ച് ഒരിക്കൽ കളിയാക്കീതാ...

"സർദാർ ഹുക്കും സിംഗ്...""

"പറഞ്ഞേച്ച് പോകാൻ എല്ലാർക്കും നല്ല മിടുക്കാ... എന്നാൽ ആരുമൊട്ട് സഹായിക്കാനുമില്ല..."

രാജമ്മ അന്ന് പറഞ്ഞതായി ഓർക്കുന്നു

"വേണോ... വേണ്ടയോ..?"

ശങ്കിച്ചു നിന്ന രാജമ്മ സാഹസത്തിന് മുതിരാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു...

"സ്വന്തം പൂറാണെങ്കിലും... പച്ചയ്ക്ക് കാണാലോ?"

രാജമ്മ ഊറിച്ചിരിച്ചു...

കൊതം വരെ... പൂർച്ചെപ്പ് മിനുക്കി യെടുക്കാൻ പാടഞ്ചാറ് പെട്ടെങ്കിലും.... വർഷങൾക്ക് ശേഷം പിളർപ്പ് കണ്ടപ്പോൾ രാജമ്മയ്ക്ക് തന്നെ കൊതിയായി...

"വെറുതെയല്ല... ചെക്കന്മാർ ഈ ചെപ്പിനോട് ആക്രാന്തം കാണിക്കുന്നത്... കടിച്ചങ്ങ് തിന്നാൻ തോന്നും... നക്കാനും..."

മേലേം താഴേന്നും വടിച്ചിറക്കിയ രോമം ബാത്ത്റൂമാകെ...

"എന്തോരം മയിരാ...? തിരുപ്പന് തികയും..."

രാജമ്മയ്ക്ക് മുടി ഒഴിഞ്ഞപ്പോൾ എന്തെന്നില്ലാത്ത ആത്മവിശ്വാസം......

ആദ്യ ദിവസം ഓഫിസിൽ നിന്ന് വന്ന രാജമ്മ നന്ദുവിനെ സ്വീകരിച്ചത് മുണ്ടും ബ്ലൗസും ധരിച്ചായിരന്നു...

വാതില്ക്കൽ മുണ്ടും ബ്ലൗസും ധരിച്ച് നിന്ന രാജമ്മയെ കണ്ട് നന്ദു വാ പൊളിച്ചു നിന്നു

"മോളെന്നെ ഞെട്ടിച്ചു.."

രാജമ്മയുടെ ചുമലിൽ പിടിച്ച് അകത്ത് കയറവേ നന്ദു പിറുപിറുത്തു..

ഇരും