Chapter Title : താഴെ മീശ വച്ചിട്ട് ആര് കാണാനാ? 7 [ശിവദ]

വച്ച് കിടന്നോട്ടെ ?"

മമ്മി കിടന്ന് കൊഞ്ചി

അനുവാദത്തിന് കാത്ത് നില്കാതെ മമ്മി നന്ദുവിന്റെ മടിയിൽ തല ചായ്ച്ച് കിടന്നു...

മമ്മിയുടെ നില്പും എടുപ്പും കണ്ട് നന്ദുവിന്റെ കൂട്ടൻ വിജൃംഭിച്ച് നിന്നിരുന്നു

"ഇതെന്താ... മുഴയുള്ള ബർമുഡ വാങ്ങാൻ കിട്ടുമോ ?"

മമ്മി നന്ദൂനെ കളിയാക്കി...

നന്ദു ചിരിച്ചതേയുളളു...

നന്ദു മമ്മിയുടെ പൊക്കിളിൽ വിരലിട്ട് കറക്കി

മമ്മി കിടന്ന് കാറി

പൊക്കിളിൽ നിന്നും ഉദ്ഭവിച്ച രോമ പാത നന്ദുവിന് കൗതുകമായി...

രോമനദിയിലുടെ ഒച്ചിന്റെ വേഗതയിൽ താഴോട്ട് വിരൽ ഇഴഞ്ഞത് മമ്മിയെ ഇക്കിളി കൂട്ടി...

"എങ്ങോട്ടാ ഇഴഞ്ഞ് പോകുന്നത്...?"

മമ്മി ചോദിച്ചു

"നദി ചെന്ന് പതിക്കുന്ന കടൽ കാണാൻ..."

നന്ദു പിറുപിറുക്കും മട്ടിൽ പറഞ്ഞു

"അല്ലേ.. അവിടെ ഇപ്പോൾ കടലൊന്നും ഇല്ല... നീർ ചോല മാത്രം.... ബ്ലേഡ് കൊണ്ട് വയ്ക്കുമ്പോ ഓർക്കണായിരുന്നു.."

മമ്മി പറഞ്ഞു

" നീർ ചോല ആയാലും മതി.."

മുണ്ടിന്റെ കുത്തിനടിയിലൂടെ നന്ദുവിന്റെ കൈ ഞണ്ടിനെ പോലെ നീങ്ങി

"ഇതിങ്ങനെ തുറന്ന് കിടക്കുവാന്നോ..? പൊതിഞ്ഞ് വയ്ക്കാറില്ലേ ?"

നേരെ അടിച്ചുണ്ടിലേക്ക് വിരൽ കടന്നെത്തിയപ്പോൾ നന്ദുവിന് സംശയം..

"പൊതുവേ പൊതിഞ്ഞാണ് വയ്ക്കാറ്... പണ്ട് അമ്മൂമ്മ പറയും... മോളേ... മറ്റൊരു സ്ഥലം പോലല്ല.. "അവിടെ " പൊടിയും അഴുക്കുമൊന്നും കേറരുത്... മറ്റൊരാൾക്ക് കൂടി വേണ്ടതല്ലേ... എന്ന്.."

മമ്മി പറഞ്ഞു

"എന്നിട്ടിപ്പം തുറന്ന് മലർത്തിയാണല്ലോ...?"

നന്ദു ചോദിച്ചു

"ഇവിടെ ഒരു കൊതിയന് വേണ്ടി ഒരിളവ്"

മമ്മി കൊഞ്ചും മട്ടിൽ പറഞ്ഞു

"എന്നിട്ട്... കാണാൻ കിട്ടീല്ലല്ലോ....?"

നന്ദു പരിഭവിച്ചു

"എന്തിനാ ? കാണാതെ തന്നെ അറിയാനുണ്ടല്ലോ?"

ബർമുഡയിൽ കൈ എത്തിച്ച് മമ്മി മുരണ്ടു