Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി 7 [രാമന്‍]

അമ്മ നിന്നോട് മിണ്ടാതെ നിക്കണത്..?ഇപ്പോഴെന്താ മോനൂ ഇങ്ങനെ...ഹ്മ്മ് എനിക്ക് ഈ കണ്ണ് നിറയുമ്പോ എത്ര വെഷമാവുന്നുണ്ട്ന്ന് എന്റെ കുട്ടിക്കറിയോ?...കരയല്ലേടാ. .” അനുഷേച്ചിയുടെ ശബ്‌ദം മാറി. കരച്ചിലിന്റെ വക്കിലെത്തിയ പോലെ.ഞാൻ വേഗം മുഖം തുടച്ചു അനുഷേച്ചിയെ നോക്കി. ആ കണ്ണു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.പാവം തോന്നി. എന്നെയിങ്ങനെ സ്നേഹിക്കുന്നത് എന്തിനാ?

അനുഷേച്ചിയെ ഞാൻ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു. അമ്മിഞ്ഞ പാലിന്റെ മണവും,ചേച്ചിയുടെ ചൂടും തലോടലും കിട്ടിയപ്പോ മനസ്സ് മൊത്തം തണുത്തു.

അപ്പോഴേക്ക് ഏട്ടത്തിയും റൂമിലേക്ക് വാവയെയും കൊണ്ട് വന്നു.അനുഷേച്ചിയും ഞാനും ഒട്ടിക്കിടക്കുന്നത് കണ്ട ഏട്ടത്തിക്ക് ഒരു പ്രശ്നവും ഇല്ലായിരുന്നു.ഒരു സംശയം പോലും മുഖത്തു കണ്ടില്ല. അതോണ്ട് ഞാനും ചേച്ചിയും ചാടിപ്പിടഞ്ഞു എഴുന്നേറ്റില്ല!

“ചോറ് മുഴുവൻ കഴിച്ചേച്ച് എഴുന്നേറ്റാൽ മതീന്ന് പറഞ്ഞാ നീ കേൾക്കൂല്ലല്ലേ? ആദിക്കമ്മയെ അത്രയിഷ്ടാ? ” ഏട്ടത്തി കൗതുകവും ചിരിയും കാണിച്ചു ചോദിച്ചു.

“ഇവനമ്മകുട്ടിയാ ഏട്ടത്തി..അമ്മയ്ക്കും അതേ..ഇവനോട് വല്ലാത്ത ഇഷ്ടാ...”എന്നെ ഉത്തരം പറയാൻ സമ്മതിക്കാതെ എന്റെ കവിളിൽ നുള്ളികൊണ്ട് അനുഷേച്ചി ഇടപെട്ടു.

“അന്നോടാ...ഞാൻ കാരണം അമ്മ തെറ്റി ല്ലേ...” ഏട്ടത്തിയുടെ വാക്കിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന കുറ്റബോധം. ആ മുഖം വിഷമം കൊണ്ട് ചുളുങ്ങി.

“എന്റെ പൊന്ന് ഏട്ടത്തി ഇങ്ങനെ ഒന്നും പറയല്ലേ..അമ്മക്ക് ഇങ്ങനെ കുറച്ച് പ്രത്യേക സ്വഭാവങ്ങളാ..ഇങ്ങനെ ഒരുപാട് തെറ്റിയിട്ടുണ്ട് ആദ്യായിട്ട് ഒന്നുമല്ല. ഏട്ടത്തി അതിനെ കുറിച് ആലോചിക്കേ വേണ്ട...“ ഞാൻ നിസാരാമട്ടിൽ കാര്യം പറഞ്ഞു. ഏട്ടത്തിക്ക് വിഷമം ആവണ്ടാ കരുതി അങ്ങനെ പറഞ്ഞെങ്കിലും തെറ്റിയാൽ അമ്മായിങ്ങനെ പട്ടിണി കിടക്കുന്നത് ആദ്യായിട്ടായിരുന്നു.

അമ്മ പിന്നേയും റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയില്ല.ഞാനിടക്ക് ചേച്ചിയുടെയും ഏട്ടത്തിയുടെയും ഇടയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി പോയി നോക്കുന്നുണ്ടായിയുന്നു. അനുഷേച്ചി അതിനിടയിൽ ബാത്‌റൂമിൽ പോണമെന്നു പറഞ്ഞു റൂമിൽ നിന്ന് പോയി.

ആ അമ്മിഞ്ഞ രണ്ടും വീർത്തു വന്നിരുന്നു. കുനിയുമ്പോ ചുരിതാർ കഴുത്തിലൂടെ കാണുന്ന കൊഴുത്ത വെള്ളമുലയിൽ പാല് നിറഞ്ഞു പച്ചഞെരമ്പ് പൊന്തിയത് എന്നെയൊന്നു ഇളക്കി വിട്ടതാണ്. ഏട്ടത്തി