Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി 8 [രാമന്‍]

അടുക്കളിയിൽ നിന്ന് ഫോണിന്റെ റിങ് മെല്ലെ കേൾക്കുന്നുണ്ട്. മഴയുടെ നല്ല മുഴക്കമുണ്ട്. ഇടി മുരളുന്നുണ്ട്. സ്നേഹത്തോടെ വാരി തന്ന, എന്റെ ശ്രീദേവിയമ്മയുടെ അമ്മിഞ്ഞക്കുള്ളിൽ,നെഞ്ചിൽകിടക്കുന്ന ആ കള്ള ഹൃദയത്തെ എങ്ങനെയേലും സ്നേഹിച്ചു വശത്താക്കാൻ തോന്നി.

പഞ്ഞിക്കുടുക്ക പോലുള്ള കവിളും, ചോര ചുണ്ടുകളിൽ ചിരിയും കണ്ടപ്പോ ഉമ്മവെച്ചമ്മയെ കൊല്ലാൻ കൊതിയായി.  അപ്പോഴതാ അമ്മ ബിരിയാണി വീണ്ടും എന്റെ വായിലേക്ക് നീട്ടുന്നു. നല്ലയവസരം. വായിൽ ബിരിയാണി വെച്ചുതന്നതും അമ്മയുടെ പഞ്ഞിക്കുടുക്ക കവിളിൽ “എന്റെ ശ്രീദേവി ഉമ്മ....” ഒറ്റയടിക്ക് പറഞ്ഞു ഞാൻ അമർത്തി ഉമ്മ വെച്ചു ചാടിയെണീറ്റു.

“കൊതികൊണ്ടാ ...ഇനീം പിണങ്ങല്ലേ ട്ടോ!!...” അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് ഓടി. ഇല്ലേലൊരു തല്ല് കിട്ടിയാലോ .മോന്തക്ക്! ഇഷ്ടക്കേടായോ വന്നറിയാൻ തിരിഞ്ഞു ഒരു നോട്ടം നോക്കിയപ്പോ. അമ്മയുടെ കൈ ഞാൻ സ്നേഹ ചുംബനം നടത്തിയ കവിളിലാണ്. ആ മുഖത്തു നാണവും. വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഭാവവും! മാറി മാറി പോയി. ഹും കള്ളിക്ക് അതങ്ങു ഇഷ്ടപെട്ടിട്ടുണ്ട്.

അടുക്കളയിൽ കേറി ബെല്ലടിച്ച ഫോണെടുത്തു നോക്കുമ്പോ പേരില്ലാത്ത നമ്പർ. സംശയം എന്റെയുള്ളിൽ അങ്ങു ചെന്നു മുളക്കുന്ന മുന്നേത്തന്നെ നമ്പറെനിക്ക് പിടി കിട്ടി. എന്റെ ഉമ്മച്ചി പെണ്ണ് നസീമത്തയാണ്.എന്നെയിങ്ങട്ട് വിളിച്ചു നോക്കാൻ തോന്നുന്നത്ര കൊതിയായിപ്പോയാവോ ഈ കുറച്ചു ദിവസം കൊണ്ട് പെണ്ണിന്?

നല്ല മഴയല്ലേ പെയ്യുന്നേ. .തണുപ്പും മഴയുടെ ഒച്ചയും കൊണ്ട് എന്നെയൊന്നു അടുത്ത് കിട്ടാൻ കൊതിയായിപ്പോയിക്കാനും.ആ ഉമ്മച്ചി ചന്തിയും മുലയും തീറ്റിക്കാൻ. എന്നെ നെയ്നിറച്ച ഉമ്മച്ചി മുല കാട്ടി കൊതിപ്പിച്ച പെണ്ണല്ലെന്ന് ഓർത്തപ്പോഴേ ഞാൻ കാൾ ബട്ടൺ അമർത്തി നസീമത്തക്ക് വിളിച്ചു.

ആ സംസാരം ഒന്ന് കേട്ടാൽ എനിക്ക്‌ കമ്പിയവും!അത്രക്ക്കൊതിയെനിക്കിപ്പോഴുമുണ്ട്.അമ്മയുള്ളോണ്ട് ഇപ്പോഴതികം സംസാരിക്കാൻ പറ്റാത്തോണ്ട് .രാത്രി എപ്പോഴേലും വിളിക്കാൻ പറയണം.

ഞാൻ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഏന്തി ബിരിയാണി കഴിക്കുന്ന അമ്മയെ ഒളിഞ്ഞു നോക്കി. എന്തോ ആലോചിച്ചു ചിരിയോടെ കഴിച്ചോണ്ടിരിക്കാണ്..എന്നെ ശ്രെദ്ധിക്കുന്നില്ലന്ന് ഉറപ്പാക്കി ഞാൻ ഫോൺ ചെവിയിൽ വെച്ചു മറഞ്ഞു നിന്നു.

കണക്ട് ആയ ഫോണിൽ മഴയുടെ മുഴക്കം മാത്രം കേൾക്കാം. ഞാനാണോന്ന് ഉറപ്പാക്കാൻ കള്ളിയെന്റെ നസീമപെണ്ണ് മിണ്ടാതിരിക്കാണ്. ഇനിയപ്പുറത്ത് നസീമാത്തയല്ലല്ലോ?

“ഹലോ.....” സംശയത്തോടെ ഞാൻ അമ്മ കേൾക്കാതിരിക്കാൻ