Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി 8 [രാമന്‍]

തല്ല് കിട്ടിയാലോ .മോന്തക്ക്! ഇഷ്ടക്കേടായോ വന്നറിയാൻ തിരിഞ്ഞു ഒരു നോട്ടം നോക്കിയപ്പോ. അമ്മയുടെ കൈ ഞാൻ സ്നേഹ ചുംബനം നടത്തിയ കവിളിലാണ്. ആ മുഖത്തു നാണവും. വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഭാവവും! മാറി മാറി പോയി. ഹും കള്ളിക്ക് അതങ്ങു ഇഷ്ടപെട്ടിട്ടുണ്ട്.

അടുക്കളയിൽ കേറി ബെല്ലടിച്ച ഫോണെടുത്തു നോക്കുമ്പോ പേരില്ലാത്ത നമ്പർ. സംശയം എന്റെയുള്ളിൽ അങ്ങു ചെന്നു മുളക്കുന്ന മുന്നേത്തന്നെ നമ്പറെനിക്ക് പിടി കിട്ടി. എന്റെ ഉമ്മച്ചി പെണ്ണ് നസീമത്തയാണ്.എന്നെയിങ്ങട്ട് വിളിച്ചു നോക്കാൻ തോന്നുന്നത്ര കൊതിയായിപ്പോയാവോ ഈ കുറച്ചു ദിവസം കൊണ്ട് പെണ്ണിന്?

നല്ല മഴയല്ലേ പെയ്യുന്നേ. .തണുപ്പും മഴയുടെ ഒച്ചയും കൊണ്ട് എന്നെയൊന്നു അടുത്ത് കിട്ടാൻ കൊതിയായിപ്പോയിക്കാനും.ആ ഉമ്മച്ചി ചന്തിയും മുലയും തീറ്റിക്കാൻ. എന്നെ നെയ്നിറച്ച ഉമ്മച്ചി മുല കാട്ടി കൊതിപ്പിച്ച പെണ്ണല്ലെന്ന് ഓർത്തപ്പോഴേ ഞാൻ കാൾ ബട്ടൺ അമർത്തി നസീമത്തക്ക് വിളിച്ചു.

ആ സംസാരം ഒന്ന് കേട്ടാൽ എനിക്ക്‌ കമ്പിയവും!അത്രക്ക്കൊതിയെനിക്കിപ്പോഴുമുണ്ട്.അമ്മയുള്ളോണ്ട് ഇപ്പോഴതികം സംസാരിക്കാൻ പറ്റാത്തോണ്ട് .രാത്രി എപ്പോഴേലും വിളിക്കാൻ പറയണം.

ഞാൻ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഏന്തി ബിരിയാണി കഴിക്കുന്ന അമ്മയെ ഒളിഞ്ഞു നോക്കി. എന്തോ ആലോചിച്ചു ചിരിയോടെ കഴിച്ചോണ്ടിരിക്കാണ്..എന്നെ ശ്രെദ്ധിക്കുന്നില്ലന്ന് ഉറപ്പാക്കി ഞാൻ ഫോൺ ചെവിയിൽ വെച്ചു മറഞ്ഞു നിന്നു.

കണക്ട് ആയ ഫോണിൽ മഴയുടെ മുഴക്കം മാത്രം കേൾക്കാം. ഞാനാണോന്ന് ഉറപ്പാക്കാൻ കള്ളിയെന്റെ നസീമപെണ്ണ് മിണ്ടാതിരിക്കാണ്. ഇനിയപ്പുറത്ത് നസീമാത്തയല്ലല്ലോ?

“ഹലോ.....” സംശയത്തോടെ ഞാൻ അമ്മ കേൾക്കാതിരിക്കാൻ വളരെ പതിയെയാക്കി ശബ്‌ദം.

“ഹലോ.....” സംശയത്തോടെയുള്ള വിളി “ആദിയല്ലേ...??” ഉമ്മച്ചിപെണ്ണ് തന്നെ. കമ്പിയാക്കുന്ന ആ ശബ്‌ദം എന്നെയാകെ ഒന്നുണർത്തി. കേൾക്കുമ്പോ തന്നെ കുളിരു കോരുന്നു. ഹിബ താത്ത വീട്ടിലുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.അതായിരിക്കും ശബ്‌ദംപതുക്കെയാക്കിയത്.

“ഞാനമ്മയുടെ എടുത്താണ് നസീമത്താ, കാണാതെ വിളിക്കാ..അത്യവശ്യ കാര്യമെന്തേലുമാണോ..ഇല്ലേൽ രാത്രി വിളിച്ചാ മതിയോ ?....”അടുക്കളയുടെ വാതിലിലൂടെ ഊണ് മുറിയിൽ ഇരിക്കുന്ന അമ്മയെ വീണ്ടും ഞാൻ ഒളിഞ്ഞു നോക്കി പറഞ്ഞു.കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു അമ്മയിപ്പോ