Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി 8 [രാമന്‍]

നനവാണ്. ക്ലോക്കിൽ സമയം എട്ടര കഴിഞ്ഞു. ഒരു മണിക്കൂറിൽ അനുഷേച്ചി വരും.ഈശ്വരാ. ഇതിനി എപ്പോ കഴിയാനാ.?

തമ്പുരാട്ടി പെട്ടന്ന് തന്നെ വന്നു. ഇത്ര നേരമില്ലത്ത ഗൌരവവും മുഖത്തു നിറച്ചാണ് ആ വരവ് . പ്രൗടിയോട, ആരേയും പേടിക്കാത്ത അമ്മയുടെ  നടത്തം കണ്ടപ്പോ എനിക്ക്‌ തന്നെ ഒന്ന് ബഹുമാനിക്കാനും, കുറച്ചതികം പേടി മനസ്സിൽ അട്ടിയിട്ട് നിറക്കാനും തോന്നി .അപ്പോ വന്നവരുടെ കാര്യം പറയണോ?

എല്ലാവരും അമ്മയുടെ വരവ് കണ്ട് ചാടിപിടഞ്ഞു എഴുനേറ്റു.അവരുടെ മുഖത്തു പേടിയും ബഹുമാനവും വന്നു പോയി. തൊണ്ടക്കുഴിയിലൂടെ തീയുണ്ടകൾ ഇറക്കുന്നത് കണ്ട് എനിക്ക് ചിരി വന്നു. ഞാനിന്ന് ഉമ്മ വെച്ച പെണ്ണിനെ കണ്ടാണല്ലോ അവരീ മുട്ടിടിച്ചു പേടിക്കുന്നത്.

അമ്മ സോഫയിലേക്ക് വന്നിരിക്കുമ്പോഴാണ് ഞാനത് കണ്ടത്. എന്റെ മുന്നിൽ തുറന്നിട്ടിരുന്ന വെള്ള വയറിന്റെ സൈഡ് ഭാഗം ഇപ്പോ കാണാനില്ല. അമ്മയത് ഒട്ടും പുറത്തു കാണിക്കാതെ സാരി കൊണ്ട് മറച്ചതാണ്. ഞാൻ മാത്രമുള്ളപ്പോ എന്നെ കൊതിപ്പിക്കാൻ അമ്മ മനപൂർവം തുറന്നു വെക്കുന്നതാണോ ശെരിക്കുമത്?  ആ സംശയവും കൊണ്ട് ഞാനങ്ങനെയിരുന്നു.

സാധാരണ ഇങ്ങനത്തെ ചർച്ചക്ക് ഒന്നും ഞാനിരിക്കാത്തതാണ്. വന്നിരുന്നാലും ചിലപ്പോ അമ്മയതിന് സമ്മതിക്കേം ചെയ്യില്ല.അതോണ്ട് ഞാൻ മാറി കൊടുക്കും. പക്ഷെ ഇപ്പോഴെനിക്ക് അമ്മയെ ഈ കെളവൻ മാരെ മുന്നിൽ ഒറ്റക്കാക്കി പോവാൻ തോന്നിയില്ല. അമ്മയെ അവർ വേണ്ടാത്ത നോട്ടം നോക്കിയാലോ? അമ്മയെന്നെ പറഞ്ഞയക്കാനും നിക്കാത്തത് കൊണ്ട് ഞാനവിടെ തന്നെയിരുന്നു.

സംസാരം നീണ്ടു. ആ പ്രശ്നം ഈ പ്രശ്നം അങ്ങനെ അങ്ങനെ കല പില കല പിലാന്ന് എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നു. എനിക്ക്‌ ബോറടിച്ചു തുടങ്ങി. ഞാൻ അസ്വസ്ഥത കാണിക്കുമ്പോൾ, ഇല്ലേൽ തലയൊന്നു അനാവശ്യമായി തിരിച്ചാ മതി അപ്പോഴമ്മ എന്നെ നോക്കും. എനിക്കെന്തേലും ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടോന്നുള്ള കരുതൽ പോലെ. അത് കാണുമ്പോ ഞാൻ നല്ല കുട്ടിയായി ഇരിക്കും.

സമയമങ്ങനെ പോവാണ്. ഇവരാണേൽ പ്രശ്നം തീർക്കണ്ടേ? വന്നവർ അതും ,ഇതും