Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി 8 [രാമന്‍]

മറുപടി.

“ശെരി” ഞാൻ ഫോൺ വെച്ചു പുറത്തേക്ക് നോക്കി.അനുഷേച്ചിയല്ല.മുറ്റത്തു കിടക്കുന്ന കാർ സെന്തിലിന്റെ ഫോർറ്റ്യുണറല്ല.

ഫോണും പോക്കട്ടിലിട്ട് ഞാൻ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അമ്മ കഴിച്ച പാത്രവും കൊണ്ട് എഴുന്നേൽക്കാണ്. തുറന്ന് കിടക്കുന്ന ജനലിലൂടെ അമ്മയ്ക്കും കാണാൻ കഴിഞ്ഞു കാണും പുറത്തു വന്ന കാറിനെ.

അമ്മയേയും എന്നേയും ഒന്ന് ഒറ്റക്കാക്കാൻ ഒരു തെണ്ടിയും സമ്മതിക്കൂല്ല. എനിക്ക്‌ ദേഷ്യവും വിഷമവും വന്നു. എന്റെ ഇഷ്ടക്കേടുള്ള മുഖവും കൊണ്ട് ഞാൻ അമ്മയുടെ മുന്നിൽ നിന്നു. അവസാന പിടി ബിരിയാണി അമ്മ വാരികൊണ്ട്  സ്റ്റൂളിൽ നിന്ന് എഴുന്നനേൽക്കായിരുന്നു.

“സ്ഥലത്തിന്റെ പ്രശ്നം പറഞ്ഞു തീർക്കാൻ വന്നവരാ...രാവിലെ വരാൻ പറഞ്ഞതാ ഞാൻ.അവർക്കിപ്പോ തന്നെ വരണം. രാത്രിയാന്നുള്ള മര്യാദ കാണിക്കണ്ടേ? ” അമ്മയുടെ മുഖത്തും എന്റെ മുഖത്തുള്ളതുപോലത്തെ ഇഷ്ടക്കേട്.

എന്തിനാണമ്മ ഒരുകാലത്തും പങ്കുവെക്കാത്ത കാര്യങ്ങളൊക്കെ എന്നോട് പറയുന്നേന്ന് ചോദിക്കണമെന്നുണ്ട്. പക്ഷെ നേരത്തെ പോലെ പെട്ടന്നായിരിക്കും പൊട്ടിത്തെറിക്കാ.നിനക്കൊക്കെ തിന്നാൻ തരാനാ ഞാനിതൊക്കെ ചെയ്യുന്നെന്ന് പറഞ്ഞു കളയും.

“ഹ്മ്മ് ന്നാ ഇതെന്റെ വാവക്കാ....?” അമ്മ പ്ലേറ്റും പിടിച്ചു അവസാനം വാരിയ ബിരിയാണി എന്റെ നേർക്ക് നീട്ടി. ഞാൻ രണ്ടു കണ്ണും തുറുത്തി വാ തുറന്നുവെച്ചു. എന്താ അമ്മയെന്നെ വിളിച്ചത് “വാവയോ...?” അത് ഞാൻ അമ്മയോട് തിരിച്ചു ചോദിക്കേം ചെയ്ത്.

അമ്മ അപത്തം പറ്റിയ പോലെ കണ്ണ് മുറുക്കെയടച്ചു പാതിയാക്കി. മുഖം ചളിപ്പോടെ ചുളിച്ചു. ആ മുഖം എന്നെ നോക്കാതിരിക്കാൻ വേഗം താഴ്ത്തി എന്റെ വായിലേക്ക് ബിരിയാണിയും വെച്ച് തന്ന്. അടുക്കളയിലേക്ക് ഒറ്റ പോക്ക്.

ഞാനാകെ മായാ ലോകത്തു നടന്നു. മോനൂസേന്ന് വിളിച്ചാ ഓക്കേ അനുഷേച്ചി വിളിക്കലില്ലേ,ഹിബയും ഇടക്ക് നസീമത്തയും,