Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി 8 [രാമന്‍]

വിഷമം അമ്മക്ക് മനസ്സിലായോ എന്തോ? ആ ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ള ചിരി വിരിഞ്ഞു. എനിക്കായാടാ മോനൂസേ നിന്റെ വിഷമം, നീയെന്റെ വാവയല്ലേന്ന് പറയുന്ന പോലെ തോന്നിയെനിക്ക്.നേരത്തെ കൊടുത്തപോലെ ആ കവിളിൽ ഉമ്മകൊണ്ട് കൊണ്ടു മൂടി സോഫയിൽ കൊഴുത്ത അമ്മയുടെ ശരീരത്തിൽ അള്ളിപ്പിടിച്ചു കിടക്കണം. നാറികൾ വന്നത് കൊണ്ട് ഒന്നും നടക്കൂല്ലല്ലോ ഈശ്വരാ.

ചർച്ച വല്ല്യ പാരാചയമായി. അമ്മ വെച്ച ഡിമാൻഡ് ഒന്നും അവർക്ക് പറ്റീല്ല. എന്നാ പോയി പണി നോക്ക് എന്നായി അമ്മക്ക്. അടുത്ത ദിവസം ഒന്നുകൂടെ ഇരിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞു അവരെണീറ്റു.ഭാഗ്യം!

വരാന്തയും കടന്നു സ്റ്റെപ്പിറങ്ങി അവർ കാറിലേക്ക് കേറുമ്പോ. അമ്മ സോഫയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് തുറന്നു കിടക്കുന്ന വാതിൽക്കലേക്ക് നടന്നു.വാതിലടച്ച് ലോക്കിടാനാകും.

എന്നിട്ട് തിരിഞ്ഞു നിന്നു ആ കൈ ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിക്കെടാന്നു പറഞ്ഞു വിടർത്തി തരുഒ? .ഇല്ലേൽ സാരി തല ആ തോളിൽ നിന്ന് മെല്ലെയിറക്കി നിലത്തേക്കിട്ടാൽ. വയറിന്റെ സൈഡ് ഭാഗം കാണിച്ചു തരുന്നപോലെ ബ്രൗസിൽ കൊള്ളിച്ചു വെച്ച വല്ല്യ അമ്മിഞ്ഞയും, കൊഴുത്ത വയറും കാണിച്ചു തന്നാൽ! ഒന്നും വേണ്ട ഒരുമ്മ കിട്ടിയാൽ.

അമ്മ വാതിലടക്കാൻ നിക്കുന്നതും നോക്കി, ക്ഷമയില്ലാതെ ഞാൻ എഴുനേറ്റ് അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. വാതിലമ്മ അടച്ചില്ല. വന്ന കാർ ഗേറ്റും കടന്നു പോവുന്നത് നോക്കി നിൽക്കാണ്.

പുറത്തുനിന്നു നല്ല തണുപ്പ് അമ്മയെയും കടന്നു ഓടിയെന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നുണ്ട്. അമ്മക്ക് തണുക്കുന്നില്ലേയാവോ. ഞാൻ പുറകെ ഒരു കൈ അകലത്തിൽ നിൽക്കുന്നത്  അമ്മയൊരു ചെറിയ നോട്ടത്തിൽ കണ്ടു.. എന്നിട്ടും അമ്മയൊന്ന് മാറാനോ, തിരിയാനോ നിന്നില്ല.

മഴ തകർത്തു പെയ്യുന്നതും, ആകാശത്തു ഇടി മുരളുന്നതും ,