Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി 8 [രാമന്‍]

വായ തുറന്നപ്പോഴേക്കും മതിയെന്ന് പറഞ്ഞു അമ്മ കൈ പൊക്കി. ദുഷ്ട. എനിക്ക്‌ മിണ്ടാനാവാതെയായി. വെഷമം പെട്ടന്ന് വന്നു. ഒന്നും പറയാതെ അമ്മ അകത്തേക്കി തല താഴ്ത്തി നടന്നു.

പക്ഷെ കൺ മുന്നിൽ നിന്ന് മറയുന്ന മുന്നേ, മിണ്ടാതെയും പറയാതെയും എന്നെവിട്ട് പോവുന്ന അമ്മപ്പെണ്ണ് എന്റെ പേടിയും വിഷമവും കാറ്റിൽ പറത്തി കുറുമ്പോടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഒരു നോട്ടം മാത്രം. ഈശ്വരാ  .ആശ്വാസം . ഞാൻ നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ചു ചിരിച്ചു പോയി.എന്തൊക്കെ ഭാവങ്ങളാണ് ഈശ്വരാ ഞാനിന്ന് മാത്രം കണ്ടത്. ഒറ്റനിമിഷം കൊണ്ട് എന്നെ പേടിപ്പിക്കേം,പിന്നെ സ്നേഹം കാണിച്ചു അങ്ങു വലയിൽ തള്ളിയിടേം ചെയ്യുന്ന കുരുത്തം കെട്ട എന്റെ അമ്മയുടെ ഓരോ തോന്ന്യാസങൾ.

കുറുമ്പിപെണ്ണ് എന്തിനാണാവോ? അങ്ങനെയെന്നെ നോക്കിയത്. പുറകെ ചെന്ന് നോക്കിയാലോ?  എന്നെയും കാത്ത് ആ പഞ്ഞി കിടക്കയിൽ ഒന്നുമുടുക്കാതെ അമ്മയെങ്ങനെ നോക്കിയിരിക്കുന്നുണ്ടേലോ?  അങ്ങനെ സംഭവിക്കേയില്ല .എന്നാലും പോകാനെനിക്ക് കൊതിയായി. പക്ഷെ കാലൊന്ന് മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നതിന് മുന്നേ തന്നെ എന്റെ പിന്നിൽ വലിയൊരു മഞ്ഞ വെളിച്ചം വീശിയടിച്ചു വന്നു.

തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോ ഗേറ്റ് കടന്നു ഫോർറ്റ്യുണർ കാറതാ ആനകുട്ടിയെ പോലെ ഇളകി വരുന്നു. അനുഷേച്ചി വന്നു. ഇനിയമ്മയെ എന്റെ അയലത്തു പോലും കിട്ടില്ല.

സാരല്ല! ഇത്ര നേരം അമ്മയെന്റെ അടുത്തുണ്ടായിരുന്നല്ലോ.സ്നേഹവും കുറുമ്പും ദേഷ്യവും കാട്ടി ഇത് വരെ കാണിക്കാത്ത എന്തൊക്കെ നല്ല നിമിഷങ്ങളാ അമ്മ തന്നത്.

ബിരിയാണി വാരി തന്നില്ലേ. മോനൂസേന്നും വാവേന്നും വിളിച്ചില്ലേ. വെള്ള വയറിന്റെ കയ്യിൽ തന്ന് മുറുക്കെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ സമ്മതിച്ചില്ലേ, ഉമ്മ വെച്ചപ്പോ തല്ല് തരാമായിരുന്നിട്ടും ഒന്നും ചെയ്യാതെ എന്നെ കൊതിപ്പിച്ചില്ലേ..ഇനിയും എന്നേലും അവസരം വരും. അന്നമ്മയുടെ രണ്ടു നെയ് മുലകളും എനിക്ക്‌ പുറത്തു വെച്ച് തരും കുടിച്ചോടാന്ന് പറഞ്ഞു. അങ്ങനെയാക്കി മാറ്റണം അമ്മയെ.

അനുഷേച്ചിയും ഏട്ടത്തിയും പത്തിരുപതു കവറും തൂക്കി വരുന്നത് കണ്ടപ്പോ മാളിലുള്ള സകല സാധനകളും