Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി 8 [രാമന്‍]

ഒച്ചയും,എന്നിലേക്ക് തള്ളുന്ന കുണ്ടിയുടെ കൊഴുപ്പും കൂടെയായപ്പോ.ഞാൻ ഒന്നുകൂടെ അമ്മയെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണ്ടുമടുപ്പിച്ചു. അത് മെല്ലെ പാളി.

“ആദി..ആദി...മതി...” അമ്മയുടെ ശബ്‌ദം ഇത്തിരി പരുക്കനായി.

“കയ്യെടുക്ക്...” എന്റെ കൈ അമ്മ അത് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് സാരിക്കുള്ളിൽ നിന്ന് വലിച്ചു പുറത്തേക്കെടുത്തു.

കൈ പത്തിക്കുള്ളിൽ ഉണ്ടകൂടിയിരുന്ന അമ്മവയറിന്റെ കൊഴുപ്പ് പോയപ്പോ ഞാൻ വിഷമം കൊണ്ട് ചുണ്ട് പിളർത്തി. രണ്ടുകയ്യും വിട്ടു അമ്മയെ ഞാൻ മാറാൻ സമ്മതിച്ചു .

തിരഞ്ഞു എന്നെയൊന്നു ആകെ നോക്കി തല താഴ്ത്തി അമ്മ നിന്നു.ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.ഞാനമ്മയുടെ വയറിൽ കേറി പിടിക്കേണ്ടിയിരുന്നില്ല. വീണ്ടും ഇനിയെന്നോട് തെറ്റാനുള്ള പുറപ്പാടാണോ ഈശ്വര.

“..അമ്മേ ഞാൻ...” ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിക്കുന്ന പെണ്ണിനെയൊന്ന് സോപ്പിടാൻ ഞാനൊന്ന് വായ തുറന്നപ്പോഴേക്കും മതിയെന്ന് പറഞ്ഞു അമ്മ കൈ പൊക്കി. ദുഷ്ട. എനിക്ക്‌ മിണ്ടാനാവാതെയായി. വെഷമം പെട്ടന്ന് വന്നു. ഒന്നും പറയാതെ അമ്മ അകത്തേക്കി തല താഴ്ത്തി നടന്നു.

പക്ഷെ കൺ മുന്നിൽ നിന്ന് മറയുന്ന മുന്നേ, മിണ്ടാതെയും പറയാതെയും എന്നെവിട്ട് പോവുന്ന അമ്മപ്പെണ്ണ് എന്റെ പേടിയും വിഷമവും കാറ്റിൽ പറത്തി കുറുമ്പോടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഒരു നോട്ടം മാത്രം. ഈശ്വരാ  .ആശ്വാസം . ഞാൻ നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ചു ചിരിച്ചു പോയി.എന്തൊക്കെ ഭാവങ്ങളാണ് ഈശ്വരാ ഞാനിന്ന് മാത്രം കണ്ടത്. ഒറ്റനിമിഷം കൊണ്ട് എന്നെ പേടിപ്പിക്കേം,പിന്നെ സ്നേഹം കാണിച്ചു അങ്ങു വലയിൽ തള്ളിയിടേം ചെയ്യുന്ന കുരുത്തം കെട്ട എന്റെ അമ്മയുടെ ഓരോ തോന്ന്യാസങൾ.

കുറുമ്പിപെണ്ണ് എന്തിനാണാവോ? അങ്ങനെയെന്നെ നോക്കിയത്. പുറകെ ചെന്ന് നോക്കിയാലോ?  എന്നെയും കാത്ത് ആ പഞ്ഞി കിടക്കയിൽ ഒന്നുമുടുക്കാതെ അമ്മയെങ്ങനെ നോക്കിയിരിക്കുന്നുണ്ടേലോ?  അങ്ങനെ സംഭവിക്കേയില്ല .എന്നാലും