Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി 8 [രാമന്‍]

പോകാനെനിക്ക് കൊതിയായി. പക്ഷെ കാലൊന്ന് മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നതിന് മുന്നേ തന്നെ എന്റെ പിന്നിൽ വലിയൊരു മഞ്ഞ വെളിച്ചം വീശിയടിച്ചു വന്നു.

തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോ ഗേറ്റ് കടന്നു ഫോർറ്റ്യുണർ കാറതാ ആനകുട്ടിയെ പോലെ ഇളകി വരുന്നു. അനുഷേച്ചി വന്നു. ഇനിയമ്മയെ എന്റെ അയലത്തു പോലും കിട്ടില്ല.

സാരല്ല! ഇത്ര നേരം അമ്മയെന്റെ അടുത്തുണ്ടായിരുന്നല്ലോ.സ്നേഹവും കുറുമ്പും ദേഷ്യവും കാട്ടി ഇത് വരെ കാണിക്കാത്ത എന്തൊക്കെ നല്ല നിമിഷങ്ങളാ അമ്മ തന്നത്.

ബിരിയാണി വാരി തന്നില്ലേ. മോനൂസേന്നും വാവേന്നും വിളിച്ചില്ലേ. വെള്ള വയറിന്റെ കയ്യിൽ തന്ന് മുറുക്കെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ സമ്മതിച്ചില്ലേ, ഉമ്മ വെച്ചപ്പോ തല്ല് തരാമായിരുന്നിട്ടും ഒന്നും ചെയ്യാതെ എന്നെ കൊതിപ്പിച്ചില്ലേ..ഇനിയും എന്നേലും അവസരം വരും. അന്നമ്മയുടെ രണ്ടു നെയ് മുലകളും എനിക്ക്‌ പുറത്തു വെച്ച് തരും കുടിച്ചോടാന്ന് പറഞ്ഞു. അങ്ങനെയാക്കി മാറ്റണം അമ്മയെ.

അനുഷേച്ചിയും ഏട്ടത്തിയും പത്തിരുപതു കവറും തൂക്കി വരുന്നത് കണ്ടപ്പോ മാളിലുള്ള സകല സാധനകളും വാങ്ങിയെന്ന് തോന്നിപ്പോയി.അത്രക്കുണ്ടായിരുന്നു അതെല്ലാം. എല്ലാം എന്റെ പൊന്നേച്ചി ഏട്ടത്തിക്കും വാവക്കും വേണ്ടി വാങ്ങിയ സാധനകളായിരുന്നു.

വാവക്ക് വേണ്ടി കാറിന്റെ ഡിക്കിയിൽ കൊള്ളിച്ച മരത്തിന്റെ ചെറിയ കട്ടിൽ കൂടെ കണ്ടപ്പോ അനുഷേച്ചിക്ക് എത്രത്തോളം അവരുടെ കാര്യത്തിൽ ശ്രെദ്ധയുണ്ടെന്ന് എനിക്ക്‌ മനസ്സിലായി. താങ്ങിപ്പിടിച്ചു ഞാനും ചേച്ചിയും കൂടെ അനുഷേച്ചിയുടെ ബെഡിന്റെ സൈഡിൽ ആ കുഞ്ഞി കോട്ട് വെച്ചു കൊടുത്തു.

ഏട്ടത്തി എല്ലാം ഒരുചിരിയോടെ നോക്കി നിന്നു.

ഏട്ടത്തി കുളിക്കാൻ കേറിയപ്പോഴാണ് ,എന്നെയൊന്നു ഒറ്റക്ക് കിട്ടിയ അനുഷേച്ചി, വന്നു വെറുതെ നുള്ളേം കടിക്കേം മുടി പിടിച്ചു വലിക്കേം ആ കൈ കൊണ്ട് എന്നെ എന്തൊക്കെ വ്രകൃതി