Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി 8 [രാമന്‍]

അമ്മയത് കൊള്ളിച്ചു തിരുകി വെച്ചതാവും.അല്ലാതിങ്ങനെ ഉരുണ്ടു തള്ളി നിൽക്കോ?

താഴേക്ക് കണ്ണ് കൊണ്ട് വന്നപ്പോൾ വിശ്വസിക്കാൻ വയ്യാതായി. എന്നും എന്നെയൊന്നു നോക്കാൻ പോലും സമ്മതിക്കാതെ കെട്ടിപൊതിഞ്ഞു വെക്കുന്ന അമ്മയുടെ പാൽ പായസം പോലുള്ള വയറിന്റെ സൈഡ് ഭാഗം,എന്റെ മുന്നിൽ തുറഞ്ഞു കിടക്കാണ്.

സാരി മാറിയത് അമ്മയറിഞ്ഞില്ലേ,? സൈഡിലേക്ക് ഇത്തിരി ചെരിഞ്ഞു നിന്ന് എന്നെ നോക്കുന്നകൊണ്ട്,ഒരു മടക്കായി കാണുന്ന വെളുത്ത് കൊഴുത്ത അമ്മവയർ.എന്റമ്മേ!! എന്തൊരു നിറമാണ്..ഞാൻ കണ്ണുമാറ്റാൻ കുറേ നോക്കി. അമ്മ കണ്ടാൽ മോശല്ലേ? കഴിയണ്ടേ? തല അവിടന്ന് അങ്ങട്ട് പൊന്തുന്നില്ല! .

മുന്നിലെ സാരിമറ വിരൽ കൊണ്ട് ഒന്ന് സൈഡിലേക്ക് വലിച്ചാൽ. തുളുമ്പി നിൽക്കുന്ന അടിവയർ അടക്കം, മുഴുവൻ വയറും എനിക്ക്‌ കാണാമായിരുന്നു.അമ്മക്ക് ഒന്ന് ചെയ്ത് തന്നൂടെ  എന്റെ വയറു നോക്ക് മോനൂസേന്ന് പറഞ്ഞിട്ട്. എന്ത് ചെയ്യാനാ തരില്ലല്ലോ ദുഷ്ട!!

ആ ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കുന്ന പൊക്കിൾക്കുഴിയുടെ ചന്തം എങ്ങനെയാവും.ഒന്ന് പിടിച്ചു വിട്ടാൽ ചുമന്നു പോവുമല്ലോ അമ്മേ ഈ സുന്ദര വയർ. അത്രക്ക് വെളുത്തതാണ്. ഞാനത് മനസ്സിൽ ചോദിച്ചു ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, കണ്ണ് മാറ്റാൻ ഇഷ്ടമില്ലാഞ്ഞിട്ടും അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് എങ്ങനെയോ നോക്കി.

എന്നെ സൂക്ഷിച്ച് നോക്കുന്നുണ്ട് പെണ്ണ്.ആ പിരികം കൂർത്തത് എനിക്ക്‌ കാണാം.പാതി തുറന്ന ഡോറിൽ വെച്ച കൈയ്യെടുത്തു,ഞാൻ നോക്കിയ വയറിന്റെ മുകളിൽ അമ്മയൊരു മറ തീർത്തോ?

എന്റെ കൊതിയുള്ള നോട്ടം എവിടെക്കാന്ന് അമ്മ കണ്ടുകാണും.മനസ്സിൽ നാണക്കേടും ചളിപ്പും വരേണ്ടതാണ്.പക്ഷെ എന്റെ പെണ്ണല്ലേ?ഞാൻ ഇനിയും നോക്കുമെന്ന ഒരു സ്റ്റാൻഡ് ആയി എനിക്ക്‌. തല്ലു കിട്ടിയാ കിട്ടട്ടെ.

“എന്താ നിനക്ക് വേണ്ടത്...” അമ്മയുടെ മുഖത്തു ശല്യം ചെയ്തപോലെയുള്ള ദേഷ്യം. കയ്യിലുള്ള ബിരിയാണി കവർ പൊക്കി ഞാൻ ചിരിച്ചു.

“ഞാനമ്മക്ക് ഫുഡ്‌‌ വാങ്ങിയിട്ടുണ്ട്..ഇന്നൊന്നും കഴിച്ചില്ലല്ലോ? വിശന്നിരിക്കല്ലേ? വാ ഞാനിതെടുത്തു തരാം...” എത്ര സ്നേഹം കൂട്ടിയാണ് ഞാനത് പറഞ്ഞത്. ശെരിക്കും മനസ്സിൽ നിന്ന് വന്ന വാക്കുകളായിരുന്നു .അതോണ്ടന്നെ അമ്മയെന്റെ കൂടെ പിണക്കം വിട്ട് വരുമെന്ന് കരുതി. എവിടെ അമ്മയുടെ മുഖത്തു വീണ്ടും ദേഷ്യം.

“എനിക്കൊന്നും വേണ്ട.!!” അമ്മയൊറ്റപ്പറച്ചിൽ “നിന്റെ കയ്യിൽ നിന്നാണേൽ ഒരു സാധനോം വേണ്ട! പട്ടിണി കിടന്ന് ചാവാണേൽ ചാവട്ടെ.ഞാനല്ലേ. നിനക്കെന്തിനാ അതിന് വിഷമം...”ഉള്ളിൽ