Chapter Title : തമ്പുരാട്ടി 9 [രാമന്‍]

പോയേനെ, പക്ഷെ അമ്മ സമ്മതിക്കലുണ്ടാവില്ല. കൂടാതെ അനുഷേച്ചി വീട്ടിൽ ഒറ്റക്കും. അമ്മയെ വിടാൻ തോന്നുന്നില്ല, എന്തേലും പറ്റിപ്പോയാലോ? ഞാൻ തുറന്ന ഗ്ലാസ്സിലൂടെ കൈ കയറ്റി അമ്മയുടെ മുഖം ഞാനെന്റെ കയ്യിലാക്കി. ആ കവിളിൽ ഞാൻ മുഖം ചേർത്തു വെച്ചു.

“സൂക്ഷിച്ചു പോയി വരണേ! പ്രശ്നം ഒന്നും ണ്ടാക്കരുത്..” അമ്മക്കവിളിൽ ഞാൻ അമർത്തിയൊരുമ്മ കൊടുത്തു പറഞ്ഞു. എന്റെ സ്‌നേഹം കണ്ട് അമ്മയെന്നോട് ചിരിക്കാൻ നോക്കി. അപ്പുറത്തുള്ള ശാരദാമ ആദ്യമായി ഞങ്ങളുടെ സ്നേഹ പ്രകടനം കണ്ട് അന്തം വിട്ടിരിക്കാണ്!  മുന്നിലുള്ള ചന്ദ്രന്റെ കിളി ഇതെല്ലാം കേട്ട് പോയിക്കാണും. അയാളുടെ വിചാരം അമ്മയുടെ മുന്നിൽ ഞാനെപ്പോഴും വിറച്ചിരിക്കുന്ന കുട്ടിയാന്നാ.

കാറു പോയപ്പോ,ഇത്തിരി മനസു വല്ലാത്തയെങ്കിലും ,പ്രശ്നം ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ലെന്നുള്ള തോന്നലെനിക്ക് വന്നു. പോയത് തമ്പുരാട്ടിയാണേൽ അതിനുള്ള സൊല്യൂഷൻ അമ്മ മുന്നേ കണ്ടു കാണും. ആ വിശ്വാസത്തിലും ആശ്വാസത്തിലും നിൽക്കുമ്പോഴാണ് അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ പിന്നേയും കാതിൽ മുഴങ്ങിയത്. അനുഷേച്ചി വീട്ടിൽ ഒറ്റക്കാണെന്നുള്ള മധുര മൊഴി.

ഈശ്വരാ..ആരുടെയും ശല്യമില്ലാതെ, പേടിയില്ലാതെ, ഇത്തിരി നേരം അനുഷേച്ചിയെ ഒറ്റക്ക് കിട്ടാനുള്ള അവസരമാണിത്. ഏട്ടത്തി വരാൻ മിനിമം ഒരു രണ്ട് മണിക്കൂറെങ്കിലും വേണ്ടി വരൂലേ?.വരും! അത് വരെ എനിക്കും അനുഷേച്ചിയും പകൽ വെളിച്ചത്തിൽ സ്നേഹിക്കാനും എന്റെ കൊതിയൊക്കെ തീർക്കാനും ഇതിനും പറ്റിയ അവസരമില്ല!!!

എന്റെ നാവിൽ രുചിയറിയിക്കാതെ വെച്ച, അനുഷേച്ചിയുടെ തുടകൾക്കിടയിലെ പൂവിനിന്ന് ഇന്ന് ഞാനെന്തായാലും തേൻ കുടിക്കും. ആ രുചിയറിയാൻ വേണ്ടി ഞാൻ കാറുമെടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടു.

(തുടരും)

(റബ്ബർ ബാൻഡ് ന്ന് പറയുന്നതിനോട് ഞാനും യോജിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ എന്ത് ചെയ്യാനാ എനിക്കിങ്ങനെയേ എഴുതാനവൂ..പത്തു നൂറു പേജ്