? തങ്കി [കൊമ്പൻ]

കുഞ്ഞിന്റെ കലനക്കം കേൾക്കുമ്പോ എനിക്കെന്റെ ബാല്യം ഓർമ്മവരും…. അമ്മ പറഞ്ഞതും എന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ളതും എല്ലാം ഞാൻ ഓർത്തെടുക്കാൻ പോവുകയാണ്. നിങ്ങളോടു മാത്രമിതെല്ലാം ഞാൻ പറയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ഇപ്പൊ ദേ അവൾ പയ്യെ മിഴികൾ പൂട്ടി ഉറങ്ങാൻ ശ്രമിക്കുവാണ്, ചെറിയ നടുവേദനയുണ്ട് അവൾക്ക്. ഉറങ്ങിക്കോട്ടെ അവൾ….. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു തുടങ്ങാം…..ല്ലേ. ഫോൺ അടിയ്ക്കുന്നുണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നാണ്….ഞാനിതൊന്നോടുത്തോട്ടെ... "Doc, el niño y la mamá están a salvo ahora. La operación salió bien". "Gracias Gabriela." "Si seguro... " "Tmrw llegará tarde Gabriella. Por favor, actualice con Neethu" "Vale, buenas noches" ഹാ ഞാൻ ഫ്രീ ആയി…. തങ്കിയെക്കുറിച്ചുള്ള എന്റെ ഓർമ്മകൾ മാത്രമാണീ കഥ, നിഷ്ക്കളങ്കമായ ഒരു മനസിനെ നാമെല്ലാരും ഒരുപോലെ ഇഷ്ടപെടും, അല്ലെ.. ഒരു നിമിഷം കൊണ്ടുനാം പ്രണയിക്കാനുമാരംഭിക്കും…. പക്ഷെ എന്റെ ജീവിതം ഇന്നേവരെ നേടിയത് ഒന്നും തങ്കിയോളം വരില്ല എന്നതാണ് സത്യം. എന്താണ്കാര്യം എന്നല്ലേ പറയാം. വിരഹത്തെക്കാളും വലിയ നഷ്ടമെന്നു….ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നത് ബാല്യം ആണ്. ബാല്യമൊ!? അതെ! മനസ്സിൽ നന്മയും നിഷ്കളങ്കതയും നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന, കണ്ണിൽ നിറയെ ആകാംഷയും പ്രസരിപ്പും നിറഞ്ഞ നിങ്ങളുടെ ബാല്യത്തെ നിങ്ങൾക്ക് ജീവിതകാലം മുഴുവനും തിരിച്ചു തരാമെന്നൊരാൾ പറഞ്ഞാൽ അതിനോളം വരുമോ മറ്റെന്തെങ്കിലും! അത് തന്നെയാണ് തങ്കിയെ ഞാൻ മറ്റാർക്കും കൊടുക്കാതെ സ്വന്തമാക്കാൻ കാരണവും… പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങിയതെന്നാണ് എന്നുപോലും കൃത്യമായി ഒരു മോമെന്റ്റ് എനിക്ക് പറയാനാകില്ല. ആദ്യമായി അവൾ എനിക്ക് നഷ്ടമാകുമോ എന്ന ചിന്ത എന്നെയുലച്ചു തുടങ്ങിയ നിമിഷമാണോ… അതോ അവൾ പിണങ്ങുമ്പോ വീണ്ടുമിനിയവൾ സംസാരിക്കില്ലേ എന്ന പേടി ഇടക്കിടെ വരുമ്പോഴാണോ…..അറിയില്ല എല്ലാമൊരു ഓർഡറിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു തരാം. ഇന്നലെ കഴിഞ്ഞപോലെയുള്ള എന്റെ ഓർമ്മകൾ…ലോകത്തേറ്റവും മികച്ച പ്രണയമെന്നത് നമ്മുടെ സ്വന്തം പ്രണയകഥ ആയിരിക്കും. അല്ലെ… എനിക്കും അങ്ങനെത്തന്നെയാണ്…. തുടങ്ങുന്നതിന് മുൻപൊരുനിമിഷം..