Chapter Title : ഓർമക്കുറിപ്പ് [കത്തനാർ]

തുറന്നു. വെള്ളമുണ്ട് ധരിച്ച ഒരാൾ പുറത്തിറങ്ങി. അത് പുതുശ്ശേരി ഇല്ലത്തിന്റെ കാര്യസ്ഥനായ കേശവൻ നായർ ആയിരുന്നു.

അച്യുതൻ ദൂരത്തുനിന്നുതന്നെ അയാളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. കേശവൻ ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ മൗനമായി നിന്ന ശേഷം മനയുടെ വരാന്തയിലേക്ക് നടന്നു. അയാൾ വന്ന് അച്യുതനെ നമസ്കരിച്ചു.

“എന്താ കേശവാ... ഇത്ര രാവിലെ?” അച്യുതൻ ചോദിച്ചു.

കേശവൻ തല താഴ്ത്തി. വാക്കുകൾ പുറത്തുവരാൻ അയാൾക്ക് സമയം എടുത്തു.

“തിരുമേനീ... ഞാനൊരു ദുഃഖവാർത്തയുമായിട്ടാണ് വന്നത്.”

അച്യുതന്റെ മുഖം മാറിയില്ല.

“പറയൂ.”

“മഹാദേവൻ തിരുമേനി... കാലം ചെയ്തു.”

ആ വാക്കുകൾ വായുവിൽ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചപോലെ നിന്നു. ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് അച്യുതന്റെ ജപമാല നിശ്ചലമായി. മുഖത്ത് യാതൊരു വികാരവും പ്രകടമായില്ല. അദ്ദേഹം വെറുതെ കേശവനെ നോക്കി.

“അതിന്?”

കേശവൻ ഒന്ന് പതറി.

“അന്ത്യകർമ്മങ്ങൾ നടത്തണം തിരുമേനീ. കുടുംബത്തിലെ ഏക ആൺസന്താനമായ ആദിത്യൻ ഉണ്ണി വരണം. അവൻ തന്നെയാണ് കർമ്മം ചെയ്യേണ്ടത്. അവനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാനാണ് ഞാൻ വന്നത്.”

അച്യുതന്റെ കണ്ണുകളിൽ പെട്ടെന്ന് തീ പടർന്നു.

“ഏത് അച്ഛന്റെ കർമ്മം?”

കേശവൻ ഞെട്ടി.

“മഹാദേവൻ തിരുമേനിയുടെ—”

“ആദിത്യന് അങ്ങനെയൊരു അച്ഛനില്ല.”

കേശവൻ മിണ്ടാതെ നിന്നു. അച്യുതന്റെ ശബ്ദം ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ കടുപ്പമായി.

“എന്റെ മകൾ ദേവിക ഈ മനയിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്ന ദിവസം മുതൽ ആ ബന്ധം അവസാനിച്ചതാണ്. ഒരു വയസ്സുകാരനായ കുട്ടിയെ പോലും തിരിഞ്ഞുനോക്കാതെ നടന്നുപോയവനെ അവൻ അച്ഛൻ എന്ന് വിളിക്കില്ല.”

അദ്ദേഹം എഴുന്നേറ്റുനിന്നു.

“എന്റെ മകൾ മരിച്ചപ്പോൾ അയാൾ വന്നോ?”

കേശവൻ മൗനം പാലിച്ചു.

“ദേവിക മരിച്ചത് ആദിത്യന് അഞ്ചു വയസ്സുള്ളപ്പോഴാണ്. സ്വന്തം നിയമപരമായ ഭാര്യ മരിച്ചിട്ടും ഒരു പൂവെങ്കിലും