Chapter Title : ഓർമക്കുറിപ്പ് [കത്തനാർ]

എല്ലാം കാണിക്കുന്നതെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ലായിരുന്നു.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരും വയലുകളിലേക്ക് ഇറങ്ങി. ആദിത്യൻ കണ്ട കാഴ്ച അവിശ്വസനീയമായിരുന്നു. ദൂരക്കാഴ്ചയുടെ അറ്റം വരെ പുതുശ്ശേരി ഇല്ലത്തിന്റെ ഭൂമി. തേങ്ങകൾ.

കുരുമുളക്. ജാതി. മാവ്. പ്ലാവ്. കരിമ്പ്. നെൽപ്പാടങ്ങൾ. വിളവെടുപ്പിന് തയ്യാറെടുക്കുന്ന ഭാഗങ്ങൾ. തൊഴിലാളികൾ ജോലി ചെയ്യുന്ന സ്ഥലങ്ങൾ. വെള്ളച്ചാലുകൾ. ചെറിയ തോടുകൾ.

അവർ നടന്നു. വീണ്ടും നടന്നു. വീണ്ടും. സമയം കടന്നുപോയി. അവസാനം ഏകദേശം ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എല്ലാവരും ക്ഷീണിച്ചു.

"മതി."

മായ നിലത്തിരുന്നു.

"എനിക്ക് വയ്യ."

മീരയും ചേർന്നു. അപർണ കിതച്ചു. ആദിത്യനും ക്ഷീണിച്ചിരുന്നു. അപ്പോൾ നന്ദന ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.

"ഇനിയും പകുതിപോലും കണ്ടിട്ടില്ല."

എല്ലാവരും അവളെ നോക്കി.

"സത്യമാണ്."

"നമ്മൾ ഇപ്പോൾ കണ്ടത് മുന്നിലുള്ള ഭാഗം മാത്രം."

"പുറകിലേത് കണ്ടിട്ടില്ല."

"കിഴക്കേയറ്റം കണ്ടിട്ടില്ല."

"നദിക്കരയിലെ ഭാഗം പോലും കണ്ടിട്ടില്ല."

ആദിത്യൻ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി. അതിന്റെ അളവ് കണക്കാക്കാനാവാത്തതായിരുന്നു.

"എങ്കിൽ തിരിച്ചു പോകാം."

നന്ദന പറഞ്ഞു.

"ഉച്ചയാകുന്നു."

തിരിച്ചു നടക്കുമ്പോഴാണ് നന്ദന പല കാവുകളും കാണിച്ചത്. ചെറിയ സർപ്പക്കാവ്. വലിയ പാമ്പിൻകാവുകൾ. വയലുകൾക്കിടയിലെ വിശുദ്ധ തോട്ടങ്ങൾ. ആരും വെട്ടാത്ത മരങ്ങൾ.

ആരും തൊടാത്ത കുറ്റിച്ചെടികൾ. ഓരോന്നിനും കഥകളുണ്ട്. ഓരോന്നിനും ദേവതകളുണ്ട്. അങ്ങനെ നടക്കുമ്പോൾ അവർ വലിയൊരു കാവിന്റെ മുന്നിലെത്തി. മറ്റുള്ളവയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തം.

ഉയർന്ന മരങ്ങൾ. സൂര്യപ്രകാശം പോലും അകത്തേക്ക് കഷ്ടിച്ച് കടക്കുന്നു. കാവിന്റെ നടുവിൽ വലിയൊരു കെട്ടിടം. ദൂരത്തുനിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരു നാലുകെട്ടാണെന്ന് തോന്നും.

"അത് എന്താ?"

ആദിത്യൻ ചോദിച്ചു. നന്ദന ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതിരുന്നു. പിന്നെ പറഞ്ഞു.

"പള്ളിമേട."

എല്ലാവരും സ്വാഭാവികമായി നിശ്ശബ്ദരായി.