Chapter Title : ഓർമക്കുറിപ്പ് [കത്തനാർ]

"അവിടെ ആരാ താമസിക്കുന്നത്?"

"ആരുമില്ല."

"പിന്നെ?"

"ഇല്ലത്തിന്റെ കാരണവന്മാർ."

"പഠിക്കാൻ."

"പൂജ ചെയ്യാൻ."

"താന്ത്രികസാധനകൾക്ക്."

"മന്ത്രവിദ്യകൾക്ക്."

അവളുടെ ശബ്ദം പോലും താഴ്ന്നു.

"കുട്ടികൾക്ക് അകത്തു പോകരുത്."

"ഞാൻ പോലും രണ്ടോ മൂന്നോ തവണ മാത്രമേ കയറിയിട്ടുള്ളൂ."

അത് കേട്ടതോടെ ആദിത്യന്റെ കൗതുകം പത്തിരട്ടിയായി. അവർ അകത്തേക്ക് കയറി. വലിയ മുറ്റം. നിശ്ശബ്ദത. പഴകിയ മരം. പഴയ ധൂപത്തിന്റെ ഗന്ധം.

ഇടയ്ക്കിടെ ഏതോ അപരിചിതസസ്യങ്ങളുടെ മണം. അകത്തു കയറിക്കഴിഞ്ഞ് കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മീര ആദ്യം അസ്വസ്ഥയായി.

"എനിക്ക് പോകണം."

"എനിക്കും."

അപർണ പറഞ്ഞു.

അമൃത പിന്തുടർന്നു.

"ഉച്ചഭക്ഷണ സമയമാകുന്നു."

പിന്നെ ചെറിയ കുട്ടികൾ ഓരോരുത്തരായി പുറത്തേക്കോടി. അവർ പോകുന്നതോടെ അന്തരീക്ഷം മാറി.

ഇപ്പോൾ അവിടെ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നത് ആദിത്യൻ, ഗൗരി, പാർവ്വതി, മായ, നന്ദന. അവർ എല്ലാം ധൈര്യമുള്ളവരായി നടിച്ചെങ്കിലും എല്ലാവർക്കും ഭയം ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് പള്ളിമേടയിലെ നിശ്ശബ്ദത.

പുറത്ത് കാറ്റ് വീശുന്നു. ഇലകൾ അലയുന്നു. പക്ഷേ അകത്ത് അതൊന്നും കേൾക്കാനില്ല. അവർ ഓരോ മുറികളും നോക്കി. പഴയ പുസ്തകങ്ങൾ. താളിയോലകൾ. വിളക്കുകൾ. ധ്യാനമുറികൾ. പൂജാമുറികൾ.

അങ്ങനെ പിന്നിലെ ഭാഗത്തേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ ഒരു കാര്യം കണ്ടു. പൂജാമുറിയുടെ പിന്നിൽ ഒളിഞ്ഞൊരു വഴിയുണ്ടായിരുന്നു. ചെറിയ വാതിൽ. അരതുറന്ന നിലയിൽ. അകത്ത് ഇരുട്ട്. ആദിത്യൻ ഉടൻ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.

"പോവാം."

"വേണ്ട."

നന്ദന പറഞ്ഞു.

"ഇവിടെ നിർത്താം."

"എന്തിന്?"

"അതിനകത്തോട്ട് പോകാൻ എനിക്ക് ഇഷ്ടമില്ല."

"നിനക്ക് പേടിയാണോ?"

നന്ദന ഉടൻ മുഖം കട്ടിയാക്കി. എന്നാൽ അതേ സമയത്ത് ഗൗരിയെയും പാർവ്വതിയെയും നോക്കിയപ്പോൾ അവർക്കും പേടി തോന്നുന്നുണ്ടെന്ന് വ്യക്തമായിരുന്നു. പക്ഷേ കൗതുകവും ഉണ്ടായിരുന്നു.