Chapter Title : ഓർമക്കുറിപ്പ് [കത്തനാർ]

"ഞാൻ പോകും."

ആദിത്യൻ പറഞ്ഞു.

"പോ."

നന്ദന ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.

"ഞാൻ വരുന്നില്ല."

അവൾ തിരിഞ്ഞ് നടന്നു. ആരെങ്കിലും തടയും എന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചെങ്കിലും ആരും തടഞ്ഞില്ല. അവൾ പുറത്തേക്ക് പോയി. ആദിത്യനും ഗൗരിയും പാർവ്വതിയും മായയും ആ വഴിയിലൂടെ ഇറങ്ങി.

അൽപദൂരം നടന്നപ്പോൾ അത് ഒരു വലിയ മുറിയിലേക്ക് തുറന്നു. നാലുപേരും ഒരേസമയം നിശ്ചലമായി. മുറി അതിവിപുലമായിരുന്നു. ചുമരുകൾ മുഴുവൻ ചുവന്ന ചിത്രങ്ങൾ.

താന്ത്രികചിഹ്നങ്ങൾ. അപരിചിതയന്ത്രങ്ങൾ. വേദികളിൽ വച്ചിരുന്ന വിചിത്ര രൂപങ്ങൾ. ഒരു പഴയ ഗന്ധം. ധൂപമല്ല. ചന്ദനമല്ല. മറ്റെന്തോ. ഇരുമ്പിന്റെ ഗന്ധം.

ആദിത്യന്റെ ശരീരത്തിൽ ചെറിയ വിറയൽ പടർന്നു. ഈ സ്ഥലം ശുഭമായ ഒന്നല്ല. അവൻ അത് ഉടൻ മനസ്സിലാക്കി. മുറിയുടെ കേന്ദ്രഭാഗത്ത് ഒരു പ്രതിമ ഉണ്ടായിരുന്നു.

മനുഷ്യന്റെ ഉയരം. പഞ്ചലോഹം പോലെ തോന്നുന്നു. ആദ്യകാഴ്ചയിൽ ഭദ്രകാളി. പക്ഷേ വീണ്ടും നോക്കിയപ്പോൾ എന്തോ തെറ്റുണ്ട്. ഇത് ഭദ്രകാളിയല്ല. അവളെ അനുകരിച്ച് നിർമ്മിച്ച മറ്റെന്തോ.

ഒരു വികൃതരൂപം. അതിന്റെ സ്വഭാവം മാത്രമാണ് അവനെ ഭയപ്പെടുത്തിയത്. മൂന്നു വേദങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യമുണ്ടായിരുന്ന ആദിത്യൻ ചില കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കി. പക്ഷേ മറ്റുള്ളവരെ ഭയപ്പെടുത്താതിരിക്കാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

പ്രതിമയുടെ ചുവട്ടിൽ സ്വർണ്ണം കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ചതുപോലുള്ള ഒരു വലിയ തട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു. രത്നങ്ങൾ പതിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ നടുവിൽ കിടക്കുന്നു. ഒരു വള.

അല്ല. കൈവളയമോ കങ്കണമോ. കരിമ്പട്ടുപോലുള്ള ലോഹം. പഞ്ചലോഹം പോലെ. പക്ഷേ അതല്ല. അത് നോക്കുമ്പോൾ തന്നെ വിചിത്രമായ ഒരു ആകർഷണം തോന്നി.

ആദിത്യൻ അറിയാതെ മുന്നോട്ട് നടന്നു. ഒരു പടി. രണ്ട് പടി. മൂന്ന് പടി.

"നിൽക്ക്!"

ഗൗരി പെട്ടെന്ന് വിളിച്ചു.