Chapter Title : ഓർമക്കുറിപ്പ് [കത്തനാർ]

മാത്രം ബാക്കി.”

ഹരിഹരന്റെ ശബ്ദം ഇപ്പോൾ മുറുമുറുപ്പായിരുന്നു.

“രക്തം.”

ആദിത്യന്റെ കഴുത്തിൽ ഒരു വിറയൽ കടന്നുപോയി.

“മനുഷ്യരക്തം.”

“അത്...”

“അതെ.”

ഹരിഹരൻ പറഞ്ഞു.

“അവർ ജീവനോടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ജീവനില്ലായിരുന്നു. മനുഷ്യരായിരുന്നു. എന്നാൽ പൂർണമായ മനുഷ്യരായിരുന്നില്ല. അവരുടെ ശരീരത്തിന് അസാധാരണമായ ശക്തി ലഭിച്ചു. ഇരുട്ടിൽ കാണാൻ തുടങ്ങി.

കേൾവിശക്തി വർദ്ധിച്ചു. വാസന തിരിച്ചറിയാനുള്ള കഴിവ് ഭയാനകമായി ഉയർന്നു.”

“പക്ഷേ?”

“ഓരോ സമ്മാനത്തിനും വിലയുണ്ട്.”

അദ്ദേഹം ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് വീണ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് നോക്കി.

“അവർക്കു സൂര്യപ്രകാശം സഹിക്കാനായില്ല.”

“അവരെയും?”

“അതെ.”

“എന്തുകൊണ്ട്?”

“രോഗം സൃഷ്ടിച്ചത് ആ ജീവികളല്ലേ. ഒരുപക്ഷേ സ്വന്തം സ്വഭാവത്തിന്റെ വികൃതരൂപമാണ് അവർ മനുഷ്യരിൽ പതിപ്പിച്ചത്. ആർക്കറിയാം.”

അൽപസമയം കഴിഞ്ഞ് അദ്ദേഹം തുടർന്നു.

“സൂര്യപ്രകാശം അവരുടെ ചർമ്മത്തെ കത്തിച്ചു. ചിലർ നിമിഷങ്ങൾക്കകം മരിച്ചു. ചിലർക്ക് കുറച്ചുകൂടി പ്രതിരോധമുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അവസാനം സൂര്യൻ അവരുടെ ശത്രുവായി.”

“ആൾക്കാർ അവരെ എന്ത് വിളിച്ചു എന്ന് നിനക്ക് ഊഹിക്കാമോ?”

ഹരിഹരൻ അവനെ നോക്കി. ഇല്ല എന്നവൻ തലയാട്ടി. ഒരുത്തരം മനസ്സിൽ വന്നെങ്കിലും അതിനൊരു പൂർണതയില്ലാത്തതുപോലെ.

“ലോകത്തിന്റെ ഓരോ ഭാഗത്തും ഓരോ പേരുകൾ.”

“എന്തൊക്കെ?”

“രക്തപിശാചുകൾ. രാത്രിജീവികൾ. നിഴൽവേട്ടക്കാർ. പാശ്ചാത്യദേശങ്ങളിൽ പിന്നീടവർക്ക് വാംപയർ എന്ന് പേര് ലഭിച്ചു.”

ശേഷം അദ്ദേഹം ചെറുതായി ഇടവേള എടുത്തു.

“നമ്മുടെ നാട്ടിൽ... മറ്റൊരു പേര്.”

ആദിത്യന്റെ നെഞ്ചിനുള്ളിൽ മിടിപ്പ് വർദ്ധിച്ചു.

“യക്ഷി!”

അധ്യായം 1 ശുഭം. കഥ തുടരും…