Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 4 : മാധവം [കത്തനാർ]

പറഞ്ഞില്ല. ചോദ്യം പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ലെന്ന് വ്യക്തമായിരുന്നു.

“എനിക്ക് പ്രദേശം അറിയാം. ഔഷധങ്ങളെക്കുറിച്ചും.”

“അത്ര മാത്രമോ?”

“അല്ല.”

അവൾ മടിയിലെ രേഖകൾ മടക്കി സഞ്ചിയിലിട്ടു.

“മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽ ലയിച്ചുചേരാൻ എനിക്ക് കരുണനെക്കാൾ എളുപ്പമാണ്. ഗ്രാമത്തിലെ സ്ത്രീകളോട് സംസാരിക്കാം. വീടുകളിലേക്കു പ്രവേശിക്കാം. പ്രസവം, ഔഷധം, രോഗം എന്നിവയെക്കുറിച്ചു ചോദിച്ചാലും സംശയം കുറവായിരിക്കും.”

“നീ ഇതിനു മുൻപ് ഇത്തരം ദൗത്യത്തിൽ പങ്കെടുത്തിട്ടുണ്ടോ?”

“ഉണ്ട്.”

“എവിടെ?”

“രണ്ടുവർഷം മുൻപ് കിഴക്കൻ മലനിരകളിൽ. ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ തുടർച്ചയായി കന്നുകാലികൾ കാണാതാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവസാനം മൂന്ന് മനുഷ്യരും.”

“കാരണം?”

“ഒരു ലൂപിൻ.”

“അവനെ കൊന്നോ?”

രാധയുടെ മുഖം നിമിഷനേരം മുറുകി.

“ഇല്ല.”

“എന്തുകൊണ്ട്?”

“അവൻ വേട്ടയാടിയതല്ല.”

ആദിത്യൻ കാത്തിരുന്നു.

രാധ തുടർന്നു:

“പൂർണചന്ദ്രരാത്രികളിൽ മാറ്റം നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയാത്ത ചെറുപ്പക്കാരനായിരുന്നു. കുടുംബം അവനെ ഒരു പഴയ കൽമുറിയിൽ പൂട്ടിയിടാറുണ്ടായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ വാതിൽ തകർന്നു. കാട്ടിലേക്ക് ഓടി. കന്നുകാലികളെ കൊന്നു. മനുഷ്യരുടെ മരണത്തിന് അവനാണ് കാരണമെന്നു ഗ്രാമം കരുതി.”

“അല്ലായിരുന്നോ?”

“മനുഷ്യരെ കൊന്നത് മറ്റൊരാളാണ്. സാധാരണ മനുഷ്യൻ. ലൂപിന്റെ ആക്രമണമെന്നു തോന്നിക്കാൻ മൃതദേഹങ്ങളിൽ മുറിവുണ്ടാക്കി.”

“എന്തിനായിരുന്നു?”

“ഭൂമിതർക്കം. കൊല്ലപ്പെട്ടവരുടെ സ്ഥലം അയാൾക്കു വേണമായിരുന്നു.”

“അപ്പോൾ ലൂപിന് എന്തായി?”

“അവനെ സുരക്ഷിതമായ മറ്റൊരു സ്ഥലത്തേക്കു മാറ്റി. രൂപാന്തരം നിയന്ത്രിക്കാൻ പരിശീലനം നൽകി.”

“മനുഷ്യനായ കൊലയാളി?”

“അവനെ നിയമത്തിനു വിട്ടു.”

ആദിത്യൻ അവളുടെ കണ്ണുകൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. കഥ പറയുമ്പോൾ ഒഴിവാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഭാവമോ അസ്വാഭാവികമായ മടിയോ കാണാനില്ല.

“നിനക്ക് എന്നെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആരാണ് നിർദേശം നൽകിയത്?”

“സുമച്ചേച്ചി.”

“എന്തുപറഞ്ഞു?”

“നിങ്ങളുടെ ജീവൻ ദൗത്യത്തേക്കാൾ പ്രധാനമാണെന്ന്.”

“ഞാൻ തെറ്റായൊരു തീരുമാനം എടുത്താൽ?”

രാധയുടെ കണ്ണുകൾ ചെറുതായി