Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 4 : മാധവം [കത്തനാർ]

അറിയാത്തതാക്കാം.”

“അതാണ് നല്ലത്. ‘വിദേശത്തേക്കു പോയി’ എന്നു മാത്രമേ അറിവുള്ളൂ.”

അവർ പല ചോദ്യങ്ങളും ആവർത്തിച്ചു.

വണ്ടി ഓടിക്കാൻ പഠിച്ചത്.

ഗിയർക്രമങ്ങൾ.

എഞ്ചിനിൽ ചെറിയ തകരാറുകൾ തിരിച്ചറിയൽ.

ടയർ മാറ്റൽ.

ദീർഘയാത്ര.

മദ്യപിക്കുമോ?

മോഷണക്കേസുണ്ടോ?

വീട്ടിൽ ആരുണ്ട്?

തിരികെ പോകാൻ സ്ഥലം ഉണ്ടോ?

ഓരോ ചോദ്യത്തിനും ആദിത്യൻ ഒരേപോലെ മറുപടി പറയാൻ പഠിച്ചു.

“മാധവന്റെ മുന്നിലെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രലോഭനം എന്തായിരിക്കും?” രാധ ചോദിച്ചു.

“പണം.”

“തെറ്റ്.”

“എന്തുകൊണ്ട്?”

“പണം ആവശ്യമുണ്ട്. പക്ഷേ അതിലും വലിയ പ്രലോഭനം സ്വന്തമായൊരു സ്ഥലം ലഭിക്കുമെന്ന വാഗ്ദാനമാണ്. കുടുംബം നഷ്ടപ്പെട്ടവന് മറ്റൊരു കുടുംബത്തിന്റെ ഭാഗമാകാൻ കഴിയുമെന്ന തോന്നൽ.”

ആദിത്യന്റെ മുഖം ഗൗരവമായി.

തെക്കേടത്തുകാർ മാധവനോടു കരുണ കാണിച്ചാൽ?

ഭക്ഷണം നൽകും.

താമസിക്കാൻ സ്ഥലം.

വിശ്വാസം.

സ്വന്തം കുടുംബത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്നൊരു സൂചന.

ആ മറവ് നിലനിർത്താൻ അവരുടെ സ്നേഹത്തെ സ്വീകരിക്കേണ്ടിവരും. വ്യാജമായ നന്ദി പ്രകടിപ്പിക്കണം.

ഒരുപക്ഷേ ചിലരോട് യഥാർഥമായ അടുപ്പം തോന്നാം.

അപ്പോൾ ആദിത്യനും മാധവനും തമ്മിലുള്ള അതിർത്തി എവിടെയാണ്?

“നിന്റെ നിശ്ശബ്ദത നല്ലതാണ്,” രാധ പറഞ്ഞു.

“എന്ത്?”

“മാധവനെ മനസ്സിലാക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.”

അവർ ലളിതമായ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. ചോറ്, പരിപ്പ്, അച്ചാർ. രാധ അധികവിഭവങ്ങൾ ഒന്നും തയ്യാറാക്കിയില്ല.

“ഇന്ന് മുതൽ മാധവന്റെ ഭക്ഷണം,” അവൾ പറഞ്ഞു.

“ജോലി കിട്ടിയാൽ തെക്കേടത്ത് ഇല്ലത്തിൽ നല്ല സദ്യ കിട്ടുമല്ലോ.”

“കിട്ടിയാലും ആദ്യദിവസം വിശന്ന മനുഷ്യനെപ്പോലെ പെരുമാറണം. എന്നാൽ അമിതമായി കഴിച്ചാൽ സംശയമാകും.”

“വിശന്നവൻ അധികം കഴിക്കുന്നത് സ്വാഭാവികമല്ലേ?”

“ബ്രാഹ്മണകുടുംബത്തിൽ വളർന്നവൻ മര്യാദ പാലിക്കാൻ ശ്രമിക്കും.”

ആദിത്യൻ ചിരിച്ചു.

“മാധവനെ എന്നേക്കാൾ കൂടുതൽ നിനക്കറിയാം.”

“അതുകൊണ്ടാണ്