Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 4 : മാധവം [കത്തനാർ]

“ഇന്ന് ആക്രമണമുണ്ടായാൽ?”

“ആദ്യം മനുഷ്യരൂപത്തിൽ. നിർബന്ധമായാൽ മാത്രം മാറും.”

“എന്തുകൊണ്ട്?”

“രൂപാന്തരം ഗന്ധത്തിലൂടെ ദൂരെയുള്ള ലൂപിനുകൾ തിരിച്ചറിയും. നമ്മുടെ സാന്നിധ്യം പൂർണമായി വെളിപ്പെടും.”

ആദിത്യൻ തലയാട്ടി.

ഇവിടെ ഓരോ ശക്തിക്കും വിലയുണ്ട്.

വളകൾക്കും.

ലൂപിൻരൂപത്തിനും.

അറിവിനും.

അധികാരത്തിനും.

ഇരുട്ട് വീണിട്ടും കരുണൻ മടങ്ങിയില്ല.

രാധ ചെറിയ വിളക്ക് മാത്രം തെളിച്ചു. ചിമ്മിനി കറുത്ത തുണികൊണ്ട് മൂടി. വെളിച്ചം പുറത്തേക്കു ചോരാതിരിക്കാനായി.

അവൾ കഞ്ഞി തയ്യാറാക്കി.

ആദിത്യൻ മേശപ്പുറത്ത് ഭൂപടം വിരിച്ചു. പ്ലാനാശ്ശേരി. തെക്കേടത്ത് ഇല്ലം. സുരക്ഷിതവീട്. കാട്ടുവഴികൾ.

“പ്ലാനാശ്ശേരിയിലെ പഴയ വീട് എവിടെയാണ്?” അവൻ ചോദിച്ചു.

രാധ ഭൂപടത്തിൽ വടക്കുകിഴക്കൻ ഭാഗം ചൂണ്ടി.

“ഇവിടെ. കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മ താമസിച്ചിരുന്ന വീട്. ഇപ്പോൾ ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു.”

“തെക്കേടത്ത് ഇല്ലത്തിൽനിന്നു ദൂരം?”

“നടന്ന് ഒരു മണിക്കൂറിലധികം. കാട്ടുവഴി ഉപയോഗിച്ചാൽ കുറയും.”

“മധ്യേ ഗോഡൗൺ?”

“ഇവിടെ.”

അവൾ അടയാളപ്പെടുത്തി.

വീട്, ഗോഡൗൺ, കാവ്, തെക്കേടത്ത് ഇല്ലം എന്നിവ ഒരേ വളഞ്ഞ പാതയിൽ വരുന്നതായി ആദിത്യൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.

“ഈ ഗോഡൗൺ ആരുടേതാണ്?”

“തെക്കേടത്ത് കുടുംബത്തിന്റെ പഴയ കാർഷികശേഖരം. ഔദ്യോഗികമായി ഇപ്പോൾ ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല.”

“അനൗദ്യോഗികമായി?”

“അറിയില്ല.”

“കരുണൻ പരിശോധിക്കുമോ?”

“അടുത്തേക്കു പോകുന്നത് അപകടമാകും. ഗന്ധം കൂടുതലാണെങ്കിൽ പിൻവാങ്ങും.”

അവർ മിണ്ടാതിരുന്നു.

പുറത്ത് കാറ്റ് ശക്തമായി. ഓടുകൾക്കുമുകളിൽ ഇലകൾ വീണു. ഒരിക്കൽ മണിനൂൽ ചെറുതായി വിറച്ചു. രാധ ഉടൻ കത്തി എടുത്തു.

ഇരുവരും നിശ്ചലമായി.

വീണ്ടും ശബ്ദം.

ജനാലയിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ ചെറിയൊരു പൂച്ച പിൻവാതിലിനരികിലൂടെ കടന്നുപോയി.

രാധ കത്തി തിരികെവച്ചു.

“നല്ല സംവിധാനം,” ആദിത്യൻ പറഞ്ഞു.

“പൂച്ചയെ കണ്ടെത്താൻ.”

“ആക്രമണം വന്നാൽ അതും കണ്ടെത്തും.”

സമയം ഇരുട്ടുന്നതിനൊപ്പം