Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 4 : മാധവം [കത്തനാർ]

പൂഴ്ത്തി. അവൾ അവന്റെ മുടിയിൽ കൈകൊണ്ട് തടവി.

അവർ അങ്ങനെ കുറച്ചുനേരം കിടന്നു. പുറത്തെ കാറ്റ് നിലച്ചു. മണിനൂൽ വീണ്ടും വിറച്ചില്ല.

രാധ അവന്റെ തലയിൽ കൈകൊണ്ടു തടവി.” തമ്പുരാൻ ക്ഷീണിച്ചോ."

ആദിത്യൻ മുകളിലേക്ക് നോക്കി. മേൽക്കൂരയിലെ തേക്കുമരക്കട്ടകൾ. "ഇല്ല," അവൻ പറഞ്ഞു. "പുതുശ്ശേരി ഇല്ലത്തിന്റെ മാത്രമല്ല ഈ നാടുകളുടെയൊക്കെ ഭാവി നമ്മളിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. ക്ഷീണിച്ചാലും തളരില്ല. “

ആദിത്യൻ അവളെ അടുത്തേക്ക് വലിച്ചു. അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ഇപ്പോൾ തണുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു, പക്ഷേ അവരുടെ ഉള്ളിൽ തീ ഇപ്പോഴും കെട്ടടങ്ങിയിട്ടില്ലായിരുന്നു. പുറത്ത്, പൂച്ച വീണ്ടും കടന്നുപോയതിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു. പക്ഷേ ഇത്തവണ ആരും ഭയപ്പെട്ടില്ല. ഇരുട്ടിൽ, അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ പരസ്പരം കണ്ടെത്തിയിരുന്നു—ഒരു തമ്പുരാനും അടിയാത്തിയുമല്ല, രണ്ട് മൃഗങ്ങൾ, ഒരേ വനത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന രണ്ടെണ്ണം.

പക്ഷേ അവരുടെ ഉള്ളിൽ തീ ഇപ്പോഴും കെട്ടടങ്ങിയിട്ടില്ലായിരുന്നു. അവൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വീണ്ടും ചുംബിച്ചു. ഇത്തവണ മൃദുവായി. അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ചുംബിച്ചു. അവൻ അവളുടെ മുലകളിൽ വീണ്ടും കൈകൊണ്ട് തടവി. അവൾ അല്പം ശബ്ദമുണ്ടാക്കി.

"ഇനിയും വേണോ?" അവൾ ചോദിച്ചു.

"നിനക്ക് കഴിയുമോ?"

"തമ്പുരാന് വേണമെങ്കിൽ എത്ര വേണമെങ്കിലും."

ആദിത്യൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. "ഇവിടെ ഞാൻ തമ്പുരാനല്ല."

“ഇവിടിപ്പോൾ നമ്മൾ മാത്രമല്ലേ ഉള്ളു. അപ്പൊ എനിക്ക് അങ്ങ് തമ്പുരാൻ തന്നെയാണ്.”

അവൻ അവളെ മലർത്തിക്കിടത്തി. ഇത്തവണ അവൻ അവളുടെ തുടകളുടെ മധ്യേ നിന്ന് തുടങ്ങി. അവൻ തന്റെ ശുക്ലത്താൽ അഭിഷേകിച്ച അവളുടെ ലിംഗത്തിൽ ചുംബിച്ചു. അവൾ നനഞ്ഞിരുന്നു. അവൻ നാവുകൊണ്ട് അവിടെ തടവി. അവൾക്ക് ശ്വാസം മുട്ടി. അവൻ അവളുടെ ആന്തരിക