Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം അധ്യായം 4 : മാധവം [കത്തനാർ]

വന്നു അവന്റെ കാലിനരികിൽ ഇരുന്നു. അവൾക്കു നല്ല ബോധ്യമുണ്ടായിരുന്നു അവളുടെ നില എവിടെയാണെന്ന്. തമ്പുരാന്റെ ഇങ്കിതത്തിന് വഴങ്ങി എന്നുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും തന്റെയാവില്ല എന്നവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷേ അവൾക്ക് അത് സ്വീകാര്യമായിരുന്നു. അവൾ അവന്റെ അടിയാത്തി ആയി തുടരും. അവന്റെ രഹസ്യങ്ങളുടെ കാവൽക്കാരി ആയി. അവന്റെ കാമത്തിന്റെ പങ്കാളി ആയി.

ആദിത്യൻ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. അവന്റെ ശരീരം ഇപ്പോൾ ശാന്തമായിരുന്നു. പക്ഷേ അവന്റെ മനസ്സിൽ ചിന്തകൾ കൊഴിഞ്ഞു കിടന്നു. താൻ തന്റെ അച്ഛനായി മാറുകയാണോ? താൻ രാധയുടെ മനസ്സിൽ കടന്നിരുന്നതായി അവൾ അറിഞ്ഞിരിക്കുമോ? അവൾ അനുസരിച്ചത് സ്വന്തം ഇച്ഛയോടെയാണോ അല്ലെങ്കിൽ അവൻ പതിപ്പിച്ച നിർദേശം കാരണമോ? അവൻ അത് തിരിച്ചറിയാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ അവൾ അവന്റെ നോട്ടം ശ്രദ്ധിച്ചു.

"എന്താ ചിന്തിക്കുന്നത്?" അവൾ ചോദിച്ചു.

"ഒന്നുമില്ല."

"തമ്പുരാന് എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ പറയൂ."

ആദിത്യൻ അവളെ നോക്കി. "ഇനി ഞാൻ മാധവൻ മാത്രമാണ്. അത് മറക്കരുത്."

രാധ തലയാട്ടി. "അറിയാം. പക്ഷേ എനിക്ക് നിങ്ങളെ തമ്പുരാൻ എന്ന് വിളിക്കാൻ തന്നെയാണ് ഇഷ്ടം."

ആദിത്യൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. "അത് മതിയായ കാരണമല്ല."

"എനിക്ക് അത് മതി."

അവർ നിശ്ശബ്ദരായി. പുറത്ത് കാറ്റ് വീണ്ടും ശക്തമായി. ഓടുകളിൽ ഇലകൾ വീണു. അകലെയായി ഒരു നായ കുരച്ചു. എന്നാൽ അവർ ഭയപ്പെട്ടില്ല. അവർ ഒരുമിച്ച് ഇരുന്നു. അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ചൂടുള്ളതായിരുന്നു.

രാധ എഴുന്നേറ്റു. "ഞാൻ കഞ്ഞി തയ്യാറാക്കാം. നിങ്ങൾക്ക് വിശക്കും."

ആദിത്യൻ തലയാട്ടി. അവൾ പുറത്തേക്ക് പോയി. അവൻ അവളുടെ പിന്നാലെ നോക്കി. അവളുടെ നടപ്പിൽ ഇപ്പോൾ ഒരു മാറ്റം അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.