Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

ഇതിനകം മരിച്ചിരിക്കാം. തന്റെ അപ്രത്യക്ഷതയ്ക്കുശേഷം എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് അറിയാതെ ആദിത്യന് അടുത്ത തീരുമാനം എടുക്കാനാവില്ല.

അകലെയായി കനത്ത ശബ്ദമുയർന്നു.

രണ്ടു വാഹനങ്ങൾ ചുവപ്പും നീലയും നിറമുള്ള വെളിച്ചങ്ങൾ മിന്നിച്ചുകൊണ്ട് അടുത്തുവരുന്നു. അവയുടെ ശബ്ദം മറ്റുവാഹനങ്ങളുടേതിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു.

പൊലീസ്.

അവരാണെന്ന് ആരോ പറയുന്നത് ആദിത്യൻ കേട്ടു.

ഇനിയും അവിടെ നിൽക്കാനാവില്ല.

അവൻ കൈകൾ ശരീരത്തിന്റെ ഇരുവശത്തേക്കും താഴ്ത്തി. ശ്വാസം നിയന്ത്രിച്ചു. വെളുത്ത വളയുടെ ശക്തിയെ ഉള്ളിൽനിന്നു വിളിച്ചുണർത്തി.

പാൽനിറമുള്ള വര കൈത്തണ്ടയിൽ തെളിഞ്ഞു.

ഇത്തവണ പ്രകാശം പുറത്തേക്കു പരക്കാൻ അനുവദിച്ചില്ല. പേശികളിലേക്കും എല്ലുകളിലേക്കും ശ്വാസകോശത്തിലേക്കും മാത്രം ഒഴുക്കി. ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ ഭാഗത്തെയും ഒരൊറ്റ ലക്ഷ്യത്തിലേക്കു തിരിച്ചു.

വേഗം.

അവിടെനിന്നു മാറണം.

തന്നെ നോക്കിനിന്നിരുന്നവർക്കു ഒരു നിമിഷം ആദിത്യൻ റോഡിന്റെ നടുവിലുണ്ടായിരുന്നു.

അടുത്ത നിമിഷം ഇല്ലായിരുന്നു.

അവൻ ഓടി.

വായു ശരീരത്തിനു ചുറ്റും പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. ആദ്യത്തെ ചുവടിൽ റോഡിലെ പൊടി പിന്നിലേക്കുയർന്നു. രണ്ടാമത്തേതിൽ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന വാഹനങ്ങളുടെ ഇടയിലൂടെ കടന്നു. മൂന്നാമത്തെ ചുവടിൽ അയാൾ നൂറുകണക്കിന് മീറ്റർ അകലെയെത്തിയിരുന്നു.

ആളുകളുടെ നിലവിളി പിന്നിലായി.

തന്നെ ചിത്രീകരിച്ചിരുന്ന ഉപകരണങ്ങളിൽ ഒരുപക്ഷേ വ്യക്തമായൊരു രൂപം പോലും പതിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകില്ല. രക്തം പുരണ്ട അർദ്ധനഗ്നനായ യുവാവ് ഒരുനിമിഷം നിൽക്കുന്നു. പിന്നെ വായുവിൽ കലർന്നതുപോലെ അപ്രത്യക്ഷനാകുന്നു.

ആദിത്യൻ നഗരവഴികളിലൂടെ ഓടി.

ഓരോ വളവിലും വേഗം കുറച്ചു. പരിചയമില്ലാത്ത വാഹനങ്ങൾ എല്ലാ ദിശകളിലും നിന്നു വരുന്നു. വണ്ടികൾ തന്റെ കാലത്തുമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇവയുടെ എണ്ണം അതിശയകരമാണ്. വീതിയുള്ള റോഡുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നു.

അവയുടെ വേഗത്തേക്കാൾ പലമടങ്ങ് വേഗത്തിൽ ആദിത്യന് സഞ്ചരിക്കാമായിരുന്നു. പക്ഷേ ആരുടെയും മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടരുത്.

തുറസ്സായ വഴികൾ ഒഴിവാക്കി.