Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

കരുതിയ നീലവള വീണ്ടും കടലുകൾക്കപ്പുറത്തേക്ക് മാറി.

“എവിടെ?”

അനന്തു സ്ഥലത്തിന്റെ പേര് പറഞ്ഞു. ആദിത്യന് പരിചയമില്ല.

“ഇന്ത്യയിൽ ഇല്ലേ?”

“ഇപ്പോൾ അമേരിക്കയിലാണെന്നു കാണിക്കുന്നു. മകളോടൊപ്പം ഫോട്ടോയും ഉണ്ട്.”

മറ്റൊരു ചിത്രം തുറന്നു.

അപർണയുടെ അരികിൽ മധ്യവയസ്കയായ സ്ത്രീ. മകൾ ആയിരിക്കണം.

ആദിത്യൻ ചിത്രത്തിലേക്കു നോക്കി.

അപർണക്ക് മറ്റൊരു ജീവിതം ഉണ്ടായി.

വിവാഹം.

മക്കൾ.

പതിറ്റാണ്ടുകൾ.

താൻ കാണാതായശേഷം അവൾ മുന്നോട്ടുപോയി.

അത് സ്വാഭാവികമാണ്.

എന്നാൽ മനസ്സിന്റെ ഒരു ഭാഗം അതിനെ സ്വീകരിക്കാൻ തയ്യാറായില്ല.

അവൾക്കു തന്റെ അഭാവം ഏതാനും മണിക്കൂറല്ലായിരുന്നു.

മുപ്പത്തിയേഴു വർഷം.

അവൾ കാത്തിരുന്നോ?

തന്നെ തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ ശ്രമിച്ചോ?

അല്ലെങ്കിൽ സ്വന്തം കുടുംബത്തെ കൊല്ലാൻ വന്ന ശത്രുവായി മാത്രം ഓർത്തോ?

“അവളുടെ മകൻ ഇവിടെ ഉണ്ടല്ലോ,” അനന്തു പറഞ്ഞു.

ആദിത്യൻ ചിന്തകളിൽനിന്നു മടങ്ങി.

“എവിടെ?”

“കമ്പനിയുടെ എം.ഡി.”

“എം.ഡി എന്താണ്?”

“കമ്പനിയുടെ വലിയ ബോസ്.”

“അയാളുടെ പേര്?”

അനന്തു സ്ക്രീൻ താഴേക്ക് നീക്കി.

ചിത്രം തെളിഞ്ഞു.

മുപ്പതിനടുത്തു തോന്നുന്ന പുരുഷൻ. ക്രമപ്പെടുത്തിയ താടി. പാശ്ചാത്യവസ്ത്രം. ഒരു വലിയ കെട്ടിടത്തിനകത്ത് നിൽക്കുന്നു. കണ്ണുകളിൽ കുടുംബസാമ്യം.

പേര് വായിച്ചപ്പോൾ ആദിത്യൻ ശ്വാസംമുട്ടി.

മാധവൻ തെക്കേടത്ത്.

“മാധവൻ…”

ആദിത്യൻ സ്ക്രീനിലെ പുരുഷനെ നോക്കി.

അപർണ എന്തുകൊണ്ടാണ് സ്വന്തം മകനു മാധവൻ എന്നു പേരിട്ടത്?

തന്നെ വഞ്ചിച്ച മനുഷ്യന്റെ വ്യാജനാമം.

അവളെ കള്ളംപറഞ്ഞു സ്നേഹിച്ച പേര്.

ആ പേരിൽ തന്നെ മകനെ വിളിക്കാൻ അവൾ എങ്ങനെ തീരുമാനിച്ചു?

അത് വെറുപ്പിന്റെ ഓർമയല്ല.

ഒരുപക്ഷേ തന്റെ സ്നേഹത്തെ അവൾ പൂർണമായി നിഷേധിച്ചിട്ടില്ല.

അതോ മറ്റൊരു മാധവന്റെ പേരാണോ?

യാദൃശ്ചികത?

ആദിത്യൻ വിശ്വസിച്ചില്ല.