Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

സമയവും ആവശ്യമാണ്. ബസിൽ പണംകൊടുത്ത് കയറാമെന്നു തോന്നി. എന്നാൽ യാത്രയ്ക്കിടെ ആളുകളുടെ ഇടയിൽ മണിക്കൂറുകൾ ഇരിക്കുന്നത് അപകടം. തന്റെ പഴയ ഭാഷയും പെരുമാറ്റവും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാം.

വെളുത്ത വള ഉപയോഗിച്ച് രാത്രി സഞ്ചരിക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതം.

ആദിത്യൻ ഭക്ഷണവും വെള്ളവും വാങ്ങി.

പണം ചെലവഴിക്കുമ്പോൾ ഓരോ നോട്ടും കുറയുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചു. ഇനി വീണ്ടും ആരെയെങ്കിലും നിയന്ത്രിച്ച് പണം എടുക്കേണ്ടിവരുമോ? ഈ വഴിയിലേക്കു എത്രത്തോളം താഴ്ന്നുപോകും?

സ്വന്തം കാലത്ത് സമ്പത്തുണ്ടായിരുന്നു.

ഇപ്പോൾ തിരിച്ചറിയൽരേഖയില്ലാത്ത അന്യൻ.

ഭാവിയിലെ നിയമപ്രകാരം താൻ ആരുമല്ല.

അതുകൊണ്ട് സ്വന്തം ധാർമ്മികതയും ഇല്ലാതാകുമോ?

ഇല്ല.

അത് അനുവദിക്കരുത്.

അവൻ സ്വയം ഒരു നിയമം നിശ്ചയിച്ചു.

കറുത്ത വള പൊതുനന്മയെന്ന പേരിൽ സൗകര്യത്തിനായി ഉപയോഗിക്കരുത്.

ജീവൻ രക്ഷിക്കാനോ ഉടൻ വേറെ വഴിയില്ലാത്ത അത്യാവശ്യത്തിനോ മാത്രം.

ഇപ്പോൾ എടുത്ത ഫോൺ തിരികെ നൽകാനാകുമെങ്കിൽ നൽകണം.

പണം കണ്ടെത്തിയാൽ വില നൽകണം.

സിം കാർഡിനായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ട തിരിച്ചറിയൽ കണ്ടെത്തണം.

എന്നാൽ ആ നിയമം നിശ്ചയിച്ച നിമിഷംതന്നെ ഇതിനകം ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ അതിനു പുറത്താണെന്ന് അവന് അറിയാം.

മനസ്സാക്ഷി വീണ്ടും സംസാരിച്ചു.

മൃദുവായി.

ക്ഷീണത്തോടെ.

ആദിത്യൻ അത് അടച്ചില്ല.

കുറ്റബോധം നിലനിൽക്കണം.

ഇല്ലെങ്കിൽ ഒരുദിവസം ഹരിഹരനെപ്പോലെയോ വിക്രമനെപ്പോലെയോ മാറും. സ്വന്തം ലക്ഷ്യത്തിനു മുന്നിൽ മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവനും സ്വാതന്ത്ര്യവും വിലയില്ലാത്തതായി.

അവൻ ഫോൺ തുറന്നു.

അപർണയുടെ ചിത്രം വീണ്ടും കണ്ടെത്തി.

പ്രായമായ മുഖം.

പച്ചക്കണ്ണുകൾ.

ചിത്രത്തിന്റെ താഴെ അമേരിക്കയിലെ സ്ഥലനാമം.

സ്ക്രീനിലൂടെ അവളുടെ കവിളിൽ വിരൽ തൊടാൻ കൈ ഉയർന്നു. പിന്നെ നിർത്തി.

താൻ സ്നേഹിച്ചത് ഈ സ്ത്രീയെയാണോ?

അതോ 1989-ൽ കാറിന്റെ മുൻസീറ്റിൽ ഇരുന്ന