Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

പോയില്ല.

അരികിലെ കാടിന്റെ ശേഷിപ്പിലേക്കു തിരിഞ്ഞു. തന്റെ കാലത്തെ ഭൂപ്രകൃതി ഓർമയിൽ കണക്കാക്കി. തെക്കേടത്ത് ഇല്ലത്തിന്റെ പഴയ അതിർത്തി എവിടെയായിരുന്നെന്ന് കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിച്ചു.

മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നീങ്ങുന്നതിനിടെ പെട്ടെന്ന് പരിചിതമായ മാറ്റം അനുഭവപ്പെട്ടു.

ഗന്ധം മാഞ്ഞു.

നനഞ്ഞ മണ്ണിന്റെ മണമില്ല.

ഇലകളുടെ മണമില്ല.

പൂക്കളില്ല.

ദൂരെയുള്ള അടുക്കളപ്പുകയില്ല.

ഒന്നുമില്ല.

അവൻ ഒരു ചുവട് പിന്നോട്ടുമാറി.

ഗന്ധം തിരിച്ചുവന്നു.

വീണ്ടും മുന്നോട്ടു.

ശൂന്യത.

ആദിത്യന്റെ കണ്ണുകൾ ചെറുതായി ചുരുങ്ങി.

കാലമറ ഇപ്പോഴും പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

അപർണ ഇത്ര ദൂരെയാണെങ്കിൽ അതിന്റെ നിലനിൽപ്പിന് രണ്ടു സാധ്യതകൾ.

അവൾ ദൂരത്തുനിന്നു ശക്തി നൽകുന്നു.

അല്ലെങ്കിൽ നീലവള ഇവിടെയാണ്.

മാധവന്റെ കൈയിൽ.

ആദിത്യന്റെ സംശയം ഉറപ്പിലേക്കു നീങ്ങി.

അവൻ സമീപത്തെ വലിയൊരു വൃക്ഷത്തിൽ കയറി. ഉയർന്ന കൊമ്പിൽനിന്ന് തെക്കേടത്ത് സമുച്ചയം നിരീക്ഷിച്ചു.

പഴയ ഇല്ലത്തിന്റെ മദ്ധ്യഘടന ഇപ്പോഴും നിലനിന്നിരുന്നു. നാലുകെട്ടിന്റെ മേൽക്കൂര പുതുക്കിയിട്ടുണ്ട്. അതിനു ചുറ്റും ചില്ലും കല്ലും ചേർന്ന ആധുനികഭാഗങ്ങൾ. വലിയ വാഹനപ്പുര. വേറെ അതിഥിമന്ദിരം. നീന്തൽക്കുളം. പൂന്തോട്ടങ്ങൾ. കുട്ടികൾക്കുള്ള കളിസ്ഥലം.

എല്ലാം സമ്പത്തിന്റെ പ്രകടനം.

എന്നാൽ ആദിത്യന്റെ ശ്രദ്ധ സുരക്ഷയിലായിരുന്നു.

മതിലിനു മുകളിൽ ചലനനിരീക്ഷണ ഉപകരണങ്ങൾ.

ഇടവിട്ട് ക്യാമറകൾ.

പ്രധാനവാതിലിൽ രണ്ടുപേർ.

വാഹനപ്പുരയ്ക്കരികിൽ ഒരാൾ.

പിന്നിലെ തോട്ടത്തിൽ രണ്ടുപേർ.

പഴയ കിണറിനടുത്ത് ഒരാൾ.

മേൽക്കൂരയിൽ ഒരാൾ.

പരിസരമൊട്ടാകെ മാറിമാറി നടക്കുന്നത് അവസാനത്തെയാൾ.

എട്ട് കാവൽക്കാർ.

അവരുടെ കൈയിൽ ആധുനിക ആയുധങ്ങൾ.

ആദിത്യൻ ഓരോരുത്തരെയും നിരീക്ഷിച്ചു.

ആദ്യനോട്ടത്തിൽ പരിശീലനം നേടിയ മനുഷ്യർ.

പക്ഷേ നടത്തത്തിൽ എന്തോ വ്യത്യാസം.

കാൽ നിലത്തു പതിക്കുന്ന രീതി.

ശരീരഭാരം മുന്നിലെ കാലിലേക്കു സൂക്ഷിക്കുന്ന ശീലം.

ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോൾ ചെവി