Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

അടച്ചു.

കാവൽക്കാരൻ ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു.

വെളുത്ത വള കൊണ്ട് ആദിത്യൻ അവന്റെ തോൾ പിടിച്ചു നിലത്തമർത്തി. അയാൾ രൂപാന്തരപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. പേശികൾ വീതി കൂട്ടി. കറുത്ത വസ്ത്രം ചുമലിൽ മുറുകി.

ആദിത്യൻ കഴുത്തിനു പിന്നിൽ വിരൽ അമർത്തി.

ഇത് ആദ്യത്തെയാളെക്കാൾ ശക്തനായിരുന്നു.

വെളുത്ത വളയുടെ നിർദേശം രണ്ടുതവണ തകർത്തു.

ആദിത്യന്റെ നെഞ്ചിൽ നഖങ്ങൾ പതിച്ചു. ചർമ്മം പൊട്ടി.

വേദന ഉയർന്നു.

വെളുത്ത വള മുറിവ് അടയ്ക്കുന്നതിനൊപ്പം കൂടുതൽ ശക്തി കൈകളിലേക്കു നൽകി.

“പോരാടേണ്ട,” ആദിത്യൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

ലൂപിൻ മുരണ്ടു.

കണ്ണുകളിൽ വെറുപ്പ്.

ആദിത്യൻ കറുത്ത വളയുടെ സഹായത്തോടെ അവന്റെ ജാഗ്രതയുടെ അടിത്തറയിൽ എത്തി. മനസ്സിനെ തകർത്തില്ല. ഭയത്തെ വർധിപ്പിച്ചില്ല. പകരം ശരീരത്തിന്റെ ഉറക്കാവശ്യത്തെ പെട്ടെന്ന് ഉണർത്തി.

ദിവസങ്ങളായി ഉറങ്ങിയിട്ടില്ലെന്ന തോന്നൽ.

പേശികളുടെ ക്ഷീണം.

കണ്ണുകളുടെ ഭാരം.

വെളുത്ത വള ഹൃദയമിടിപ്പ് മന്ദമാക്കി.

അവന്റെ പ്രതിരോധം കുറഞ്ഞു.

അവസാനം തളർന്നു.

മൂന്നാമൻ.

ആദിത്യൻ ക്യാമറകളുടെ നിയന്ത്രണം പരിശോധിച്ചു. അനന്തു പഠിപ്പിച്ച ഫോൺ അറിവിൽനിന്നു ചില ചിഹ്നങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പക്ഷേ മുഴുവൻ സംവിധാനം മനസ്സിലാക്കാനായില്ല.

വെളുത്ത വളയുടെ സഹായത്തോടെ വൈദ്യുതി ബന്ധങ്ങൾ വേർപെടുത്തി.

സ്ക്രീനുകൾ ഒന്നൊന്നായി അണഞ്ഞു.

രേഖപ്പെടുത്തൽപ്പെട്ടി കണ്ടെത്തി. അതിന്റെ വയറുകൾ നീക്കി. അകത്തെ ഓർമസംഭരണി തകർത്തില്ല. ഭാവിയിൽ തെളിവ് ആവശ്യമാകാം. പകരം അത് അവിടെനിന്നു എടുത്ത് കുറ്റിച്ചെടികൾക്കിടയിൽ ഒളിപ്പിച്ചു.

മേൽക്കൂരയിലെ കാവൽക്കാരൻ സ്ക്രീനുകളും ബന്ധവും നഷ്ടപ്പെട്ടതോടെ ജാഗ്രതയിലായി.

അവൻ താഴെയുള്ളവരുമായി സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

മറുപടിയില്ല.

ആദിത്യൻ കെട്ടിടത്തിന്റെ പുറംചുമരിലൂടെ കയറി.

മേൽക്കൂരയിൽ എത്തിയപ്പോൾ കാവൽക്കാരൻ തിരിഞ്ഞിരുന്നു.

കയ്യിലെ ആയുധം ആദിത്യന്റെ നേരെ ഉയർന്നു.

വെടിശബ്ദം പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.

ആദിത്യൻ