Chapter Title : തന്ത്രലാവണ്യം 6 [കത്തനാർ] [അനന്തം]

അത് അവന്റെ ചർമ്മത്തിൽ പതിഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ ശ്വാസം പിടിച്ചു.

"നിന്റെ ഹൃദയം വളരെ വേഗത്തിലാണ്," അവൾ പറഞ്ഞു.

"അതെ."

"എന്തുകൊണ്ട്?"

ആദിത്യൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.

അവൾ അവന്റെ ഹൃദയത്തിനു മുകളിൽ കൈ വച്ചു നിന്നു. ഒരു നിമിഷം. രണ്ടു നിമിഷം. അവളുടെ കണ്ണുകൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽനിന്ന് മാറിയില്ല.

പിന്നെ അവൾ തന്റെ മുടിയിൽനിന്ന് ഒരു കെട്ടഴിച്ച് മാറിടത്തിൽനിന്നു തുണി താഴ്ത്തി.

ആദിത്യന്റെ ശ്വാസം നിന്നു.

അവൾ അവനെ നോക്കി, കണ്ണുകൾ അടച്ചില്ല. ഈ നിമിഷത്തിൽ ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ ലജ്ജ അവൾ ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ കർമ്മത്തിൽ, ഈ ചിഹ്നങ്ങൾക്കു നടുവിൽ, ലജ്ജ ഒരു തടസ്സം മാത്രമാണ്.

ആദിത്യൻ മുന്നോട്ടു ചാഞ്ഞു.

അവന്റെ വായ അവളുടെ മാറിടത്തിൽ പതിഞ്ഞു.

അഞ്ജന ഒരു ചെറിയ ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിച്ചു. അതു കരച്ചിലിനോട് അടുത്തിരുന്നു. അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ തലയിൽ പിടിച്ചു. വിരലുകൾ മുടിയിൽ കയറി, മുറുകി, അയഞ്ഞു.

ആദിത്യൻ അവളെ രുചിച്ചു.

ചർമ്മത്തിന്റെ ഉപ്പ്. അതിനടിയിൽ, ആഴത്തിൽ, വിയർപ്പിന്റെ നേർത്ത മധുരം. അവന്റെ നാവ് ചുറ്റി തിരിഞ്ഞു. അവളുടെ ശരീരം അവന്റെ വായയ്ക്കു നേരെ അമർന്നു, പിന്നെ പിൻവലിഞ്ഞു, വീണ്ടും അമർന്നു.

കറുത്ത വള അവളുടെ ഉള്ളിലെ ഓരോ ചലനവും അവന് കൈമാറി.

അവന്റെ നാവ് അവിടെ തൊടുമ്പോൾ അവളുടെ വയറിൽ ഒരു കമ്പനം ഉണ്ടാകുന്നു. അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ വലിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ തുടകൾ മുറുകുന്നു. അവന്റെ ശ്വാസം അവിടെ പതിയുമ്പോൾ അവളുടെ നട്ടെല്ലിൽ ഒരു തണുപ്പ് ഓടുന്നു.

ആദിത്യൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.

ഇത് അപകടമാണ്.

അവന്റെ സ്വന്തം അനുഭവം അവളുടെ അനുഭവത്തിൽ കലരുന്നു.