Chapter Title : തപോവനം [Jeevan Jeevitham]

ഇപ്പൊ നമ്മുടെ അമ്മമാർ നല്ല കട്ട ചങ്കു ആണ്.. അതുപോലെ നമ്മുക്ക് സന്തോഷം നിറച്ചു മുൻപോട്ട് പോകാം

ചെറിയ വല്ല സീൻ ഒക്കെ നോക്കി ഒരുമിച്ചു ഇരുന്നു വിടാം എന്നൊക്കെ പ്ലാൻ ചെയ്തു.. അങ്ങനെ എളുപ്പം നടക്കില്ല എന്നു രണ്ടും പേർക്കും അറിയാം കാരണം അമ്മമാരുടെ സ്വഭാവം കോപ്പി പേസ്റ്റ് ആണ്

അങ്ങനെ ഉച്ച ആയപ്പോ അമ്മമാർ എത്തി... എന്നോട് പഠിച്ചോ എന്നു ചോദിച്ചു കുറച്ചു വെള്ളം കൊണ്ട് വരാൻ പറഞ്ഞു അതുകഴിഞ്ഞു ഞങ്ങൾ നാലു പേരും വിശേഷം പറഞ്ഞിരിക്കെ ദേവിക ആന്റി പറഞ്ഞു ആ സ്വാമിക്ക് എന്തോ പവർ ഉള്ള പോലെ കാന്തം പോലെ ആണ് കണ്ണുകൾ ആ വാക്കുകൾ എല്ലാം വലിച്ചു കൊണ്ടുപോകുന്നപോലെ അതുകേട്ട അമ്മയും അതു ശെരിവച്ചു.. എന്തായാലും ഒരു ആഴ്ച സ്വാമി ഇവിടെ ഉണ്ടല്ലോ നമ്മുക്ക് പോയി പ്രഭാഷണം കേൾകാം സ്റ്റഡി ലീവ് ആയതു കൊണ്ട് ഇവർ പഠിക്കട്ടെ ഒരു ദിവസം ഇവരേം കൊണ്ടുപോകാം സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേർക്കും ലോട്ടറി അടിച്ച പോലെ ആയിരുന്നു

സൺ‌ഡേ അവർ പ്രഭാഷണം കേൾക്കാൻ പോയി അന്ന് ആദ്യ മായി ഞാനും അവനും അമ്മമാരുടെ ഫോട്ടോ നോക്കി വാണമടിച്ചു... ആദ്യ വാണത്തിന്റെ ക്ഷീണം മാറിയപ്പോ കുറ്റബോധം ഉണ്ടോ എന്നു പരസ്പരം ചോദിച്ചു പക്ഷെ രണ്ടുപേർക്കും ആദ്യ മായിട്ടാണ് ഇങ്ങനെ ഒരു സുഖം തോന്നിയത് അതുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ തന്നെ മുൻപോട്ട് പോകാമെന്നു തീരുമാനിച്ചു

അന്നു വൈകുന്നേരം അമ്മമാർ വന്നപ്പോ രണ്ടുപേരുടെയും മുഖം വല്ലാതിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾ അവരോടു കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു അവർ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല ഞാൻ ഓടിച്ചെന്നു വണ്ടിയിൽ നോക്കി എവിടെങ്കിലും രണ്ടുപേരും വീണോ അതൊന്നും ഇല്ല പിന്നെ എന്താ പറ്റിയെ

ദേവിക ആന്റി പറഞ്ഞു മക്കളെ ഇന്ന് പ്രാർത്ഥന നടക്കുമ്പോൾ സ്വാമി ഒരു കഥ പറഞ്ഞു.. പക്ഷെ അതു ഞങ്ങളുടെ ജീവിതവും ആയി ഒരുപാട് ബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നു ഞങ്ങൾക്ക് കണ്ട്രോൾ കിട്ടിയില്ല അവിടെ ഇരുന്നു അലമുറയിട്ട് കരഞ്ഞു അതു കണ്ട സ്വാമി ഞങ്ങളെ അടുത്തുവിളിച്ചു ഒരു ജന്മം മുഴുവൻ നരകിച്ചു അല്ലെ... ഒന്നിനും വേണ്ടി സങ്കടപെടേണ്ട... ഭക്തിയിലൂടെ