Chapter Title : തറവാട്ടിലെ നിധി 4 [അണലി]

ചിറ്റില്ലത്തിലെ പെണ്ണല്ലല്ലോ... ഇവിടെ വന്നു നിൽക്കുന്നൊരു അഭയാർത്തി അല്ലേ... പിന്നെ കാർന്നോത്തി വടിയായി കഴിഞ്ഞു ഇവിടെ ഞങ്ങളെ നിർത്തുവോന് തന്നെ ആർക്കറിയാം...“

”മുരളി വല്യച്ഛൻ ആളു പാവമല്ലേ... പുള്ളിയോട് ആണേൽ വന്നു നിന്നെ പെണ്ണു ചോദിക്കാൻ എനിക്കൊരു ധൈര്യവുമുണ്ടാരുന്നു...“

”സുധിയേട്ടനും അറിയാവുന്നതല്ലേ... മുരളി വല്യച്ചന്റെ രോഗങ്ങളൊക്കെ... ആളു എത്ര നാൾ കാണുമെന്നാ...“

അതു കേട്ടപ്പോൾ ഞാനൊന്നു ഞെട്ടി... ഇവർക്കെല്ലാം അറിയാവുന്ന എന്നാൽ എനിക്കറിയാത്ത എന്തു രോഗമാണ് അച്ഛനു...

”മുരളി വല്യച്ഛനു എന്തേലും പെറ്റിയാൽ പിന്നെയാ ഭദ്രകാളികളും കെട്ടിയോന്മാരും ആവുമല്ലേ ഭരണം...“

”അതൊന്നും പറയാറായിട്ടില്ല... കഴിഞ്ഞ ദിവസം ആ ചെറുക്കൻ സന്ധ്യ വല്യമ്മയുമായി കോർത്തു...“

”ഏതു ചെറുക്കൻ... ശ്രീയോ...“

”ആ സുധിയേട്ടാ.. ശ്രീ...“

”അതു പറഞ്ഞപ്പോളാ ഓർത്തെ... എങ്ങനെയുണ്ട് ആ ചെക്കൻ...“

”ഒരു വായിനോക്കിയാ....“

ഞാനോ മൈര്... എന്തൊക്കെ അപവാദമാ ഈ പെണ്ണു പറയുന്നതു.....

”നിന്നോടു ശല്യം എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ...“

”ഇല്ല സുധിയേട്ടാ... എന്റെ അടുത്തു ഒരു ശല്യതിന്നും വന്നിട്ടില്ല...“

”പിന്നെ....“

”കുഞ്ഞുവിനോടാ...“

”മീരയോടോ.... പാവം ചെക്കൻ....“

”അതെന്താ മീരക്കു കുഴപ്പം...“

”ഒരു കുഴപ്പവുമില്ലേ....“

സുധി നിലത്തു കിടനൊന്നു വട്ടം കറങ്ങി.... ഇപ്പോൾ മീനാക്ഷി മുകളിലും സുധി അടിയിലുമായി...

“എടി മീനു... നീയാ മീരയോടു പറ അവനെ അങ്ങു പ്രേമിക്കാൻ.... അതാകുമ്പോൾ ഈ തറവാട്ടിൽ നിന്നും മാരണങ്ങളെയെല്ലാം തല്ലി ഓടിച്ചിട്ട് നിങ്ങൾക്ക്  അവിടെ നിൽക്കാലോ...”

“മീരയെ സുധിയേട്ടന് അറിയാമെല്ലോ.... പ്രേമം എന്നു പറഞ്ഞു അങ്ങു ചെന്നാലും മതി... ഇനി മാരണങ്ങളെയെല്ലാം ഓടിക്കണമെന്നു അത്ര നിർബന്ധമാണേൽ ഞാൻ വേണേൽ അവനെ അങ്ങു പ്രേമിക്കാം...”

“അയ്യെടി... അതാണല്ലേ നിന്റെ മനസ്സിലിരുപ്പു... ഞാൻ അവനേം നിന്നേം തട്ടും....”

സുധി അവളുടെ പാവാടക്കു പുറത്തുകൂടെ ചന്തിയിൽ ഒന്നു പിടിച്ചു അമർത്തി... നീ എന്നെ തട്ടാൻ ഇങ്ങു വാടാ പന്നി...  അവൾ അവന്റെ ചുണ്ടുകളിലേക്കു ചുണ്ടു ചേർത്തു...

“ആഹ്...”

അവളൊന്നു ചിണുങ്ങി... അവളുടെ ചുണ്ടിലവൻ കടിച്ചു കാണുമോ... അതോ ചന്തിയിലെ പിടുത്തത്തിന്റെ ബലം കൂടിയതു കൊണ്ടാണൊ... അറിയില്ലാ.. അവൻ ഏതായാലും നല്ലതുപോലെ സുഖിക്കുന്നുണ്ട് പെണ്ണിനെ വെച്ച്... മീനാക്ഷിയുടെ ചന്തിയിലിരുന്ന കൈ അവൻ പിൻവലിച്ചു പതുക്കെ പാവാടയുടെ ഉള്ളിലൂടെ