Chapter Title : തറവാട്ടിലെ നിധി 7 [അണലി]

വീണ്ടുമെന്നെ നോക്കി ചീറി...

“ഇയാൾ പറയാൻ മനസ്സുണ്ടേൽ പറഞ്ഞാൽ മതി.... അല്ലാതെ പിന്നെ എന്റെ സഹായം ചോദിച്ചു വന്നാൽ ഞാൻ മൈൻഡ് ചെയ്യില്ലാ... എന്തേലുമുണ്ടേലിപ്പോൾ പറയണം...”

ഞാനത് പറഞ്ഞപ്പോൾ മീരയും മീനാക്ഷിയും തമ്മിൽ കുറച്ചു നേരം നോക്കി നിന്നു...
അതിനു ശേഷം മീരയെന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു ഇടവഴിയിലൂടെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോയി... കുറച്ചു ദൂരം ചെന്നിട്ടവൾ നിന്നു..

“ശ്രീ ഞാൻ പറയാൻ പോവുന്ന കാര്യം വേരാരോടെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ തന്നെ ഞാൻ തട്ടും...”

ഒരു വിരൽ എന്റെ നെഞ്ചിൽ വെച്ചവൾ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു...

“ഞാനാരോടും പറയില്ലാ.... കാര്യം പറ...”

ഞാനും അതേ ശബ്ദത്തിൽ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു...

“നമുക്ക് ഒന്നു കൂടെ പോയി സുധിയോട് സംസാരിക്കണം...”

“എന്ത് സംസാരിക്കാൻ.... അവന്റെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞില്ലേ... അന്ന് സംസാരിക്കാൻ പോയത് തനിക്കു ഓർമ്മ്യില്ലേ...”

“അത്.... അത് പിന്നെ....”

“എന്താണെന്നു പറ മീരേ....”

“ഇയാളോട് ഞാനിത് എങ്ങന്യാ പറയുക...”

“വായും കൊണ്ട്..... മര്യാദക്ക് കാര്യം പറ...”

“അത് മീനാക്ഷി ചേച്ചിയിന്ന് കുറച്ചു തവണ ശർദിച്ചു...”

“നിന്റെ കപ്പളങ്ങാ തോരൻ കൂട്ടിയിട്ടാവും....”

“ദേ ശ്രീ.... എന്നെ കൊണ്ട് താൻ വെറുതെ....”

അവൾ പല്ലുകൾ കടിച്ച് അവിടെ നിന്നു തുള്ളി...

“സോറി... നീ കാര്യം പറ... എന്തിനാ മീനാക്ഷി ശർദിച്ചേ.... എന്തേലും വൈയായ്ക ഉണ്ടോ....”

“അത് ചേച്ചിക്ക്..... മാസമുറയും തെറ്റി ഇരിക്കുവാ.... അതു കൊണ്ടൊരു സംശയം...”

“എന്ത് സംശയം....”

അവളുടെ മറുപടി എന്താവുമെന്ന് ഊഹിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ കൈ കാലുകൾ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.... അല്ല... ഞാനെന്തിനാ വിറക്കുന്നെ... സുധി അല്ലേ വിറക്കേണ്ടേ...

“ഇയാൾ പൊട്ടനാണോ...”