Chapter Title : തറവാട്ടിലെ നിധി 8 [അണലി]

അതിന്റെ ആവിശ്യം വന്നില്ല, ഞങ്ങൾ മംഗലാപുരത്തിൽ ഇറങ്ങുന്നത് വരെ നല്ല തിക്കും തിരക്കുമായിരുന്നു... കുറേ നാളുകൾ ഉറങ്ങി കിടന്ന എന്റെ കാമ ചിന്തകളെ ആ യാത്ര ഉണർത്തിയിരുന്നു... ആ ചിന്തകളിലെ നായിക ഉഷാമ്മയും...

ഞങ്ങൾ മംഗലാപുരം എത്തിയപ്പോൾ ഇരുട്ടാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു... ദൂരെ യാത്രയൊന്നും ചെയ്തു പരിചയമില്ലാത്തെ ഉഷാമ്മ ഞാൻ നയിക്കുന്ന വഴിയെ ഒരു അനുസരണയുള്ള കുട്ടിയെ പോലെ നടന്നു വന്നു...

അഞ്ചു മണികൂറോളം ബസ്സിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾ ശെരിക്കും മടുത്തിരുന്നു, അതു കൊണ്ടാവുമിന്ന് ഇവിടെ മുറിയെടുത്തു നിന്നിട്ട് നാളെ ട്രെയിൻ കയറാമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഉഷാമ്മ അത് കേൾക്കാൻ കാത്തിരുന്നതു പോലെ പെട്ടന്നു അതിനോട് യോജിപ്പ് പറഞ്ഞത്...

ഞാൻ നടന്ന് നേരെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാനുള്ള ഒരു കടയിൽ ഉഷമ്മയേം വിളിച്ചു കയറി... എനിക്ക് എതിരായി അവര് വന്നു ഇരിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഉഷാമ്മയുടെ വെളുത്ത വയറിൽ പുക്കിളിനു ചുറ്റും ചുമന്നു കിടക്കുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചത്... എന്റെ അള്ളി പിടിയുടെ പരിണതഫലമാണ് അതെന്ന് എനിക്കു മനസ്സിലായി..

“ഉഷാമ്മ മടുത്തോ...”

ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഞാൻ തിരക്കി...

“സാരമില്ല മോനെ... മോൻ മടുത്തു കാണുമെല്ലെ... എന്തൊരു തിരക്കായിരുന്നു വണ്ടിയിൽ...”

“ഈ സമയത്ത് നല്ല തിരക്ക് ആയിരിക്കും... ട്രെയിനിലും തിരക്ക് ആയിരിക്കും ഉഷാമ്മേ...”

“ഇരിക്കാൻ പറ്റിയാൽ മതിയായിരുന്നു...”

എന്നെ പൂച്ച കണ്ണും കൊണ്ട് നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ടവർ പറഞ്ഞു... ഞങ്ങൾ കുറച്ചു കൂടെ നടന്നപ്പോളൊരു ലോഡ്ജ് കണ്ടു..

“രണ്ടു മുറി എടുക്കണോ ഉഷാമ്മേ...”

അകത്തോട്ടു കയറാൻ നേരം ഞാൻ തിരക്കി...

“വേണ്ട മോനെ... നീ എനിക്കു സ്വന്തം മോൻ തന്നെയാ... പിന്നെ ഒറ്റക്ക് ഞാനെങ്ങനെയാ പരിചയമില്ലാത്തെ സ്ഥലത്ത് നിൽക്കുന്നത്... എനിക്കു പേടിയാ ശ്രീ... നീ ഒരു മുറി എടുത്താൽ മതി..”

“ശരി..”

ഞാൻ അക്കത്തു പോയി മുറിയെടുക്കുമ്പോൾ അവിടെ ഇരുന്ന പയ്യൻ പകുതി മലയാളത്തിൽ എത്ര കട്ടിലുള്ള മുറി വേണമെന്ന് തിരക്കി... അവിടെ മാറി നിൽക്കുന്ന ഉഷാമ്മ കേൾക്കുന്നില്ല എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ ഒരു കട്ടില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു... രജിസ്ട്രരിൽ പേരും സ്ഥലവും ഒപ്പുമിട്ട് ഞാൻ ഉഷാമ്മയേം കൂട്ടി അയാളുടെ പുറകെ നടന്നു...

“ഉണ്ടു നിന്ന കൊണെ... മുറി... മുറി.. നിക്ലെഗ് ദദന ബോദെണ്ട എങ്ക് കാൾ മൽപ്പുലെ... കാൾ വിളിച്ച... ആ.. കാൾ...”

ഞങ്ങൾക്ക് മുറി തുറന്ന് താക്കോലെന്റെ കൈയിൽ തരുമ്പോൾ അയാൾ തുളുവിൽ എന്തോ പറഞ്ഞു...
ഞങ്ങൾ അകത്തു കയറിയപ്പോൾ തീരെ ചെറിയ ഒരു മുറിയായിരുന്നു അത്... അതിന്റെ