Chapter Title : തറവാട്ടിലെ നിധി 14 [Jack Sparrow]

സ്വപ്നത്തിൽ എങ്കിലും നടക്കും. ഇത് അതും നടക്കില്ല....”

“നമുക്ക് കാണാം...”

അതും പറഞ്ഞ് അവളുടെ പുറകെ കഴിക്കാൻ ഞാൻ പോയി.

ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ ഉഷമ്മയുടെ ശരീരം എന്നെ കൊതിപ്പിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു… മീരയുടെ കണ്ണ് വെട്ടിച്ച് അവരെ ഞാൻ കോരി കുടിച്ചു…

ഉഷമ്മയുമായി ഈ തറവാട്ടിൽ വച്ച്  ബന്ധപ്പെടാൻ അവർ സമ്മതിക്കും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല, ഉഷമ്മയെ പരമാവധി കൊതുപ്പിച്ച് പതുക്കെ സമ്മതിപ്പിച്ച് എടുക്കണം…. ഞാൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു എഴുന്നേറ്റ് രാജ് കഴുകി റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

……………………………………………....................

രാത്രി ആയപ്പോൾ കളി ഒന്നും നടന്നില്ലെങ്കിലും ഉഷമ്മയെ ഒന്ന് ഉമ്മ എങ്കിലും വക്കണം എന്ന് ഞാൻ പ്ലാൻ ചെയ്തു. പക്ഷേ രാത്രി ഉഷമ്മയുടെ കൂടെ റൂമിലേക്ക് മീര വരുന്നത്  കണ്ടു. അത് എന്നിക്ക് ഒരേ സമയം നിരാശയും സന്തോഷവും തന്നു, ഉഷമ്മയുമായി പതിയെ റൂമിൽ കയറി ഒന്നിക്കാം എന്ന പദ്ധതി തുടക്കത്തിലെ പൊളിഞ്ഞതിൻ്റെ നിരാശ ഒരു വശത്തും, മീരയെ മറ്റാരുടെയും ശല്യവും  ഇല്ലാതെ സംസാരിക്കാൻ കിട്ടും എന്ന സന്തോഷവും…. ഞാൻ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു…

“ആഹാ ഇവൾ ഇപ്പൊ ഉഷമ്മയുടെ കൂടെ ആണോ ?”

“അതെ മോനെ, എങ്ങനാ ഇവളെ ഒറ്റക്ക് കിടത്തുക, പുറത്ത് കാണിക്കുന്ന ധൈര്യമേ ഉള്ളൂ, ഒറ്റക്ക് കിടന്നാൽ പെണ്ണിന് പേടിച്ചു പനി വരും”

“നിക്ക് പേടി ഒന്നും ഇല്ല, ഞാൻ….” മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കേറി കൊണ്ട് മീര പറഞ്ഞു

“പേടി ഉണ്ടേൽ  വേണേൽ എൻ്റെ റൂമിൽ കിടന്നോ, പാവം ഉഷമ്മയെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കണ്ട ഇനി…”

“അയ്യട, കേട്ടില്ലേ അമ്മായി നിങ്ങടെ പൊന്നുമോൻ്റെ മനസ്സിലിരുപ്പ്…”

“അതിനിപ്പോ എന്താ, നാളെ നിൻ്റെ കഴുത്തിൽ ഒരു താലി കെട്ടിയാൽ, നീ അവൻ്റെ കൂടെ തന്നെ അല്ലെ കിടക്കണ്ട, കല്യാണം കഴിയത്തോണ്ട് ഇപ്പൊ പറ്റില്ല….”

ഉഷമ്മയും അവളെ പിരി കേറ്റാൻ തുടങ്ങി…

“അത് നിങ്ങള് 2 പേരും തീരുമാനിച്ചാൽ മതിയോ ? എനിക്ക് പറ്റില്ലെങ്കിലോ ?”

“അതെന്താ പറ്റാത്ത, എൻ്റെ മോൻ മിടുക്കനല്ലേ, സുന്ദരൻ…” അത് പറയുമ്പോൾ ഉഷയുടെ ചുണ്ട് വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു…

“എനിക്ക് സുന്ദരന്മാരെ വേണ്ടെങ്കിലോ, എനിക്ക് ഉറങ്ങണം, അമ്മായി മോനെ ഇറക്കി വിടുന്നുണ്ടോ” അവൾ നിലത്ത് കിടക്ക് വിരിച്ചു കിടന്ന് പുതപ്പെടുത്തു മൂടി…

“ആ നിന്നെ കെട്ടാൻ അയ്യപ്പൻ വരുമ്പോൾ കാണാം….”

“അമ്മായീ…” മീര ദേഷ്യത്തോടെ പുതപ്പിൽ നിന്ന് മുഖം മാത്രം പുറത്തിട്ട് വിളിച്ചു…

“മതിയെടാ അതിനെ വട്ടാക്കിയത് നീ പോയി കിടന്ന് ഉറങ്ങാൻ നോക്ക്…” ഉഷ പതിയെ പറഞ്ഞു….

“എങ്കി ഞാൻ പോണു, ആരുടെയും ഉറക്കം കളയുന്നില്ല”

“സന്തോഷം” മീര പിറുപിറുത്തു…

........................................................................

കട്ടിലിൽ കയറി കിടന്നപടെ ഉറക്കം എന്നെ പിടികൂടി….പക്ഷെ……..

‘ഒരു വെളുത്ത കുതിരപ്പുറത്ത് ഞാൻ പോകുന്നു, മുന്നിൽ ഒരു പെൺകുട്ടി എന്നെ പറ്റി ഇരിക്കുന്നുണ്ട്, ഞങ്ങളുടെ