Chapter Title : തറവാട്ടിലെ നിധി 16 [Jack Sparrow]
കട ഇപ്പോള് അത്ര മെച്ചം അല്ല…”
“ ഓ… കൊച്ചച്ചന് വിഷമം ആയോ, ഞാൻ അങ്ങനെ ഒന്നും വിചാരിച്ചു പറഞ്ഞതല്ല കേട്ടോ ! പലചരക്ക് കടയല്ലേ, അതിന് ഇത്ര വലിയ തുക തന്നപ്പോൾ കരുതി പാർട്ടർഷിപ്പ് ആകുമെന്ന്…”
“എനിക്ക് വേറെ കുറച്ചു കടങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതൊക്കെ തീർക്കാനും കൂടെ വാങ്ങിയതാണ്…”
“ഓ ആയിക്കോട്ടെ, കൊച്ചച്ചൻ ഇവിടുന്ന് എപ്പോഴും കടയിൽ പോകാത്തത് കൊണ്ടാകും, അവിടെയും ആരേലും ഉടായിപ്പ് കാണിക്കുന്നുണ്ടാകും… എൻ്റെ ഒരു കൂട്ടുകാരൻ ഉണ്ട്, എൻ്റെ ഒപ്പം ഡിഗ്രിക്ക് പഠിച്ചതാ, അവനെ അവിടെ നിർത്താൻ പറ്റുമോ ! അവൻ ആളൊരു പാവം ആണ് വീട്ടിൽ അങ്ങനെ ചുറ്റുപാടും ഇല്ല… അച്ഛന് കൊടുക്കാനുള്ള പണത്തിൽ നിന്ന് അവൻ്റെ ശമ്പളം കുറച്ചാൽ മതി…. കട മെച്ചപ്പെടുമ്പോൾ ബാക്കി ഒരുമിച്ച് തന്ന് തീർക്കുകയും ചെയ്യാം… അപ്പോൾ കൊച്ചച്ചന് അവനെ വേണ്ടെങ്കിൽ മില്ലിലോട്ട് മാറ്റിയേക്കാം.. എന്താ… കൊച്ചച്ചന് സമ്മതം ആണെങ്കിൽ മതിട്ടോ…”
“ഓ… അതിനെന്താ അങ്ങനെ ആകട്ടെ…”
“എങ്കിൽ നമുക്ക് 2 ദിവസം കഴിഞ്ഞ് അവനോട് നേരിട്ട് പോയി കാര്യം പറയാം, കൊച്ചച്ചൻ്റെ കടയും എനിക്ക് കാണാം…”
“ഉം….”
അപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങൾ മില്ലിൽ എത്തിയിരുന്നു…
“ആ കൊച്ചച്ചാ നാളെ എനിക്ക് വണ്ടി ഒന്ന് വേണം ഉച്ചവരേക്ക് മതി…. അമ്പലത്തിൽ പോകാനാ…”
“മോനു വണ്ടി ഓടിക്കാൻ ഒക്കെ അറിയും ല്ലേ….”
“ആ അത്യാവശ്യം….എല്ലാം അറിയാം…”
ഇതും പറഞ്ഞു ഞാൻ അകത്തോട്ട് പോയി…
ഞാൻ അവിടെ നിന്ന് മുന്നോട്ട് പോയി എന്ന് ഉറപ്പായപ്പോൾ, അവൾ രണ്ടുപേരും
എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
…………………………………………………………............................
ഒറ്റ ദിവസത്തെ എൻ്റെ മില്ലിൽ വരവോടെ ഇന്നലെ വരെ എല്ലാം തങ്ങളുടേത് എന്ന് കരുതിയത് ഒക്കെ പോകുമോ എന്ന പേടി പങ്കുവയ്ക്കുക ആകും, അല്ലേൽ തന്നെ അറിയിക്കാതെ ബാലൻ ഒറ്റക്ക് വിഴുങ്ങിയത് രാജൻ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതും ആകാം….
എന്തായാലും ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്തത് ആണെങ്കിലും വലിയ പ്രയാസം ഒന്നും ഇല്ലാതെ എല്ലാം എൻ്റെ കൺട്രോളിൽ വന്നിരിക്കുന്നു….
അന്ന് മില്ലിൽ നിന്ന് തിരിച്ചു വരുമ്പോൾക്കും മൊത്തത്തിൽ എന്തൊക്കെയാണ് സംഗതികൾ എന്ന് കൂടെ എനിക്ക് മനസ്സിലായി, അതിന് എന്നെ സഹായിച്ചത് ഉഷമ്മയുടെ ഒരു വകയിലെ അനിയൻ ആണ്, അവന് മില്ലിൽ ആണ് ജോലി….
രാജനും ബാലനും അന്ന് നേരത്തെ മില്ലിൽ നിന്ന് പോയിരുന്നു, എന്നോട് അമ്മു വന്നിട്ട് അവളെ കൂട്ടി കാറിൽ തറവാട്ടിലേക്ക് പൊക്കോളാൻ പറഞ്ഞു…
അതുകൊണ്ടാണ് ഉഷമ്മയുടെ അനിയനുമായി സംസാരിക്കാൻ പറ്റിയത്, അവനാണ് എനിക്ക് ഇന്നലെ അവർ പൂഴ്ത്തിവച്ച ബുക്ക് എടുത്തു തന്നതും, പക്ഷേ അപ്പൊൾ സംസാരിക്കാൻ പറ്റിയില്ല, ഉത്തമൻ എന്നായിരുന്നു അയാളുടെ പേര്… എന്നേക്കാൾ ഒരു 6 ഓ 7 വയസ്സിൻ്റെ മൂപ്പ് കാണും… ഓഫീസിലിരുന്നു ആണ് ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചത്…..
“ ശ്രീക്ക് കണക്ക്
💬 Comments
View all comments