Chapter Title : തട്ടത്തിൻ മറയത്ത് [Aadhi]

ചെറുപ്പക്കാരെയും കൊണ്ട് വഴി തടഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ട്. കുറച്ചു പേരൊക്കെ കുടുംബക്കാർ ആണ്, ബാക്കി ഉള്ളവർ അവന്റെ കൂട്ടുകാരും.

ഞാൻ മെയിൻ ഡോറിലേക്ക് പോവാതെ മുകളിലേക്കുള്ള കോണി കേറി. അവിടെ മൂന്നു റൂമുണ്ട്. ഒരെണ്ണം അടഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. അതിൽ ആയിരിക്കും ഹന്ന.. വാതിലിൽ ആഞ്ഞു തട്ടിക്കൊണ്ട് ഞാൻ അവളെ വിളിച്ചു. “ഹന്നാ...മോളെ...ഞാനാ..." " ഏട്ടാ... " കണ്ണീരിൽ കുതിർന്ന നിലവിളി. " ഇയ്യ്‌ പേടിക്കണ്ട... എന്റെ കഴുത്തിൽ ഒരു താലി കേറുന്നുണ്ടേൽ അത് ഇന്റെ ആയിരിക്കും... അന്റെ ഉപ്പേം ഉമ്മേം ഇന്നൊട് അത് പറഞ്ഞീന്.. പേടിക്കണ്ട...ഞാൻ വരും..." വായടക്കിപ്പിടിച്ചുള്ള നിലവിളി അല്ലാതെ വേറെ മറുപടി ഒന്നുല്ല.. തിരിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ഇടത് കീഴ്ത്താടി നോക്കി നല്ലൊരു ഇടി. ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് തല കറങ്ങിപ്പോയി. നേരെ വാതിലിലേക്കാണ് ചാരിയത്.. ഹാരിസ് ആണ്.. " പൊരെ കേറിവന്നു ഈടത്തെ പെണ്ണുങ്ങളോട് അനാവശ്യം പറയുന്നോടാ?? " അവൻ കാലു പൊക്കി ചവിട്ടാൻ നോക്കിയപ്പോഴേക്കും ആ കാലിൽ രണ്ടു കൈ കൊണ്ടും പിടിച്ചു ഞാൻ ഒരു വശത്തേക്കു തിരിച്ചു. ബാലൻസ് തെറ്റി അവൻ വീണു. കുറച്ചു മുന്നോട്ട് നടന്നു വീണു കിടക്കുന്ന അവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളറിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ തറയിലൂടെ വലിച്ചിഴച്ചു. സ്റ്റെയർ ഇറങ്ങുന്ന അവിടെ നേരത്തെ കണ്ട ആളുകൾ നിൽക്കുന്നുണ്ട്. ആദ്യം കണ്ടവന്റെ നെഞ്ചത്ത് ആഞ്ഞൊരു ചവിട്ട് കൊടുത്തു. പുറകിൽ നിന്നവന്റെ മേലെ ചെന്നിടിച്ചു ഒരു നിലവിളിയോടെ രണ്ടു പേരും കൂടെ സ്റ്റെപ്പിലേക്ക് വീണു. പുറത്തു നടക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടിട്ട് ഹന്ന റൂമിലെ വാതിലിൽ അടിച്ചുകൊണ്ട് " ഏട്ടാ...എന്താ..എന്താ..." എന്ന് ചോദിക്കുന്നുണ്ട്. " ഒന്നുല്ലേടീ... ഞാൻ ഹാരിസിനോട് നമ്മളെ കല്യാണക്കാര്യം പറഞ്ഞതാ...ഇയ്യ്‌ ബേജാറാവാതെ ഇരിക്ക്.. " ഹാരിസിനെ അവിടെ തന്നെ ഇട്ടിട്ട് ഞാൻ താഴേക്കിറങ്ങി.. രണ്ടു സ്റ്റെപ് ഇറങ്ങി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ അവൻ എണീക്കുന്നതെ ഉള്ളൂ... " ഹാരിസേ.. അനക്ക് ഇന്നെ അറിയാലോ...പണ്ട് ഫഹദ് ചേച്ചിന്റെ കയ്യിക്കേറി പിടിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ ഓനെ ഒന്ന് തല്ലി.. അന്ന് ഓൻ അന്റെ പേരും പറഞ്ഞീന്നു.. പക്ഷെ അന്ന് അന്നെ ഞാൻ വെറുതെ വിട്ടത് അന്റെ ബാപ്പ അഹമ്മദ് സാഹിബിനെ ഓർത്തിട്ടല്ല,