Chapter Title : തീരാത്ത ദാഹം [മാനസി]

പറയുന്നത് നമ്മള്‍ രണ്ടുപേരും കൂടി വേണ്ടത് ചെയ്‌തേളാന്‍ എന്നാണ്. ഈയിടെയായി ശശിയുമായി സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ എന്തോ തന്റെയുള്ളിലെ പഴയ കൗമാരക്കാരി ഉണരുന്നതായി റാണിക്കു തോന്നുന്നു. ഇരുപത് വര്‍ഷത്തോളം താന്‍ അടക്കി നിര്‍ത്തിയിരുന്ന തന്നിലെ വികാരങ്ങള്‍ ഉണരുന്നതു പോലെ നല്ല കൂട്ടരാണോടാ വരുന്നത്... നല്ലതല്ലത്തവരെ ഞാന്‍ കൊണ്ടുവരുമോ റാണിയമ്മേ... റാണിയമ്മേ എന്നു വിളിക്കുമ്പോഴും അവന്റെ കണ്ണുകള്‍ തന്നെ കോരിക്കുടിക്കുന്നതുപോലെയാണ് റാണിക്കു തോന്നിയത്.. പലപ്പോഴും വളരെ യാദൃശ്ചികായി റാണിയുടെ അര്‍ദ്ധ ന്‌നത കാണേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട് ശശിക്ക് അത് ഒരു പാട് രാത്രികളില്‍ അവന്റെ ഉറക്കം കൊടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. റാണിയമ്മേ ഒന്നു അനുഭവിക്കണം എന്നുള്ളതാണ് ശശിയുടെ ഏറ്റവും വലിയമോഹം. പക്ഷെ മുന്‍കൈ എടുക്കാനുള്ള ധൈര്യം അവനില്ല... നീയെന്താ ആലോചിക്കുന്നത്? ഒന്നും ഇല്ല റാണിയമ്മേ ഞാന്‍ പോയി അവരെ കൂട്ടികൊണ്ടു വരാം. ശശി ദൂരെ മറയുന്നതു വരെ റാണിനോക്കി നിന്നു. അറിയാതെ ഒരു ദീര്‍ഘനിശ്വാസം അവളില്‍ നിന്നും പുറത്തു വന്നു. ഉണക്കാനിട്ടിരുന്ന കുരുമുളക് വാരി ചക്കിലാക്കുമ്പോഴാണ് ദൂരെ നിന്ന് ആരോ നടന്നു വരുന്നത് റാണി കണ്ടത്. അവള്‍ മുന്‍വശത്തേക്കു വന്നു. ശശിയുടെ പിറകേ രണ്ടുപേര്‍ നടന്നു വരുന്നത് കണ്ടു. ഇവരാണ് റാണിയമ്മേ ഞാന്‍ പറഞ്ഞ വാടകക്കാര്‍. ഒരു യുവതിയും അവളുടെ ഭര്‍ത്താവും ആണെന്ന് റാണിക്കു മനസിലായി.. പെണ്‍കുട്ടി റാണിയുടെ അടുത്തേക്കു വന്നു. എന്റെ പേര് പ്രിയ. ഇത് സനല്‍. ഞങ്ങളുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് രണ്ടാഴ്ചയേ ആയുള്ളൂ. സനലിന് ഇവിടുത്തെ പോസ്റ്റാഫിലേക്ക് സ്ഥലം മാറ്റം കിട്ടി വന്നതാണ്. ഒറ്റശ്വാസത്തിലാണ് അവള്‍ ഇത്രയും പറഞ്ഞത്. പെണ്‍കുട്ടി സ്വല്പം തന്റേടിയാണെന്ന് അപ്പോഴേ റാണിക്കു തോന്നി. പയ്യന്‍ ഒതുങ്ങി മാറി നില്‍ക്കുകയാണ്. അത്യാവശ്യം